Domarat z Pierzchna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Domarat z Pierzchna
Domarat z Iwna
Herb
Grzymała
starosta generalny wielkopolski

kasztelan poznański
starosta międzyrzecki

Rodzina

Grzymalici

Data urodzenia

około 1350

Ojciec

Jarosław z Iwna

Żona

nn., Hanka

Dzieci

Jan Goliasz z Miedzychodu, Iwna, Brodnicy
Jadwiga z Iwna

Domarat z Pierzchna, z Iwna herbu Grzymała (zm. w 1399/1400 roku) – starosta generalny Wielkopolski w latach 1383-1387, kasztelan poznański w 1382 roku, starosta Międzyrzecza w 1384 roku[1].

Pochodził z wielkopolskiego rodu Grzymałów.

Syn Jarosława z Iwna, kasztelana poznańskiego, wojewody poznańskiego, wieloletniego zaufanego współpracownika Kazimierza III Wielkiego. Po raz pierwszy Domarat z Iwna wzmiankowany jest jako poseł arcybiskupa gnieźnieńskiego Janusza Suchywilka do Awinionu w 1373 roku. W 1378 roku wzmiankowany jako władający Międzychodem. Po śmierci Elżbiety Łokietkówny w 1380 roku, Domarat znalazł się w radzie wielkorządców Królestwa Polskiego powołanej przez Ludwika Węgierskiego. Przeciwko niemu występowała opozycja przeciwników króla Ludwika. W 1381 stanął na czele wyprawy przeciwko Bartoszowi Wezenborgowi, który stał na czele stronnictwa popierającego Siemowita IV mazowieckiego, a od 1384 kierował działaniami zbrojnymi przeciwko tej opozycji (tzw. wojna Grzymalitów z Nałęczami).

Ostatni raz Domarat z Iwna odnotowany jest w źródłach pod datą 26 maja 1399 roku, a nie żył już 23 stycznia 1400 roku, ponieważ wówczas przed sądem stanęła wdowa po Domaracie Hanka wraz z nieletnimi dziećmi. Jego braćmi był Dziersław (Dzierżko) z Iwna oraz Mroczek z Zajączkowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Jasienica, Polska Jagiellonów, PIW, 1988, ISBM 83-06-01 796-X
  • Polski Słownik Biograficzny t. 5 s. 305 DOMARAT z Pierzchna (XIV w.) starosta generalny wielkopolski
  • A. Szweda, Ród Grzymalitów w Wielkopolsce, Toruń 2001

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Gąsiorowski, Starostowie wielkopolskich miast królewskich w dobie jagiellońskiej, Warszawa-Poznań 1981, s. 74.