Dominacja niezupełna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dominacja niezupełna[1], dominacja niepełna, dziedziczenie typu Zea[1] – zjawisko w genetyce polegające na tym, że allel dominujący nie maskuje w pełni efektów ekspresji allelu recesywnego przy czym w fenotypie heterozygot ujawnia się cecha pośrednia między cechą homozygoty dominującej a cechą homozygoty recesywnej inaczej niż w przypadku kodominacji gdzie u heterozygot ujawniają się obie cechy[2].

Dominacja niezupełna występuje w przypadku dziedziczenia: barwy kwiatów u wyżlinu (czerwone kwiaty dominują nad białymi, heterozygoty są różowe)[3][4]; umaszczenia bydła rasy shorthorn (czerwone umaszczenie dominuje nad białym, heterozygoty są mroziate)[1]; szurpatość u kur[1]; upierzenie kur andaluzyjskich[1]; długość uszu u owiec rasy karakuł[1];

Charakterystyczna dla dominacji niezupełnej jest wartość rozszczepienia genotypów oraz fenotypów w drugim pokoleniu mieszańców wynosząca 1:2:1 (w przepadku genotypu: homozygota dominująca:heterozygota:homozygota recesywna a w przypadku fenotypu cecha A:cecha pośrednia:cecha B).[4][1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Krystyna M. Charon: Genetyka zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 148. ISBN 8301140224.
  2. definicja kodominacji w encyklopedii PWN
  3. praca zbiorowa: Tablice biologiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003, s. 306, 309. ISBN 83-7350-029-4.
  4. 4,0 4,1 praca zbiorowa: Biologia: jedność i różnorodność. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne PWN, 2008, s. 218-219. ISBN 978-83-7446-134-4.