Droga lotnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dolne drogi lotnicze na mapie (okolice Oakland)
Przykładowe oznaczenie (droga L612, od poziomu 180 do 500, odcinek o długości 12 NM)

Droga lotnicza (ang. airway, AWY) – wydzielony z przestrzeni obszar, w kształcie korytarza, przeznaczony do lotu statków powietrznych[1]. Posiada dolną oraz górną granicę wysokości, szerokość i jest określona między punktami o danych współrzędnych geograficznych lub punktami odniesionymi do pomocy radionawigacyjnych (np. VOR, NDB)[2]. Drogi lotnicze umożliwiają sprawną organizację ruchu lotniczego o dużym natężeniu, tworząc rozbudowaną sieć połączeń pomiędzy lotniskami.

Dolna granica wysokości drogi lotniczej wynosi minimum 1000 ft (lub 2000 ft w terenie górskim) nad najwyższym wzniesieniem terenu[3].

Statki powietrzne mają obowiązek poruszać się środkiem korytarza, czyli po jego centralnej linii[4]. Ze względów bezpieczeństwa na drodze lotniczej zapewniona jest kontrola ruchu lotniczego, zaś przestrzeń powietrzna należy do klasy A lub B[a][5].

Korytarz powietrzny[edytuj | edytuj kod]

Korytarz powietrzny (ang. air corridor) – droga lotnicza wyznaczona w przestrzeni objętej zakazem, przeznaczona dla lotnictwa cywilnego. Termin stosuje się również na określenie drogi lotniczej z ograniczoną dostępnością, zapewniającej bezpieczny przelot samolotów na obszarze działań wojennych[6].

Przykładowo, w trakcie operacji Vittles, podczas blokady Berlina, amerykańskie samoloty poruszały się w ściśle wytyczonym korytarzu powietrznym, aby uniknąć zestrzelenia przez Sowietów.

Lotnictwo cywilne[edytuj | edytuj kod]

W międzynarodowych przepisach lotnictwa cywilnego droga lotnicza jest definiowana jako obszar kontrolowany[b] lub jego część, ustanowiona w postaci korytarza[7].

Polska[edytuj | edytuj kod]

W Polsce nie stosuje się podziału na dolne i górne drogi lotnicze. Pełen wykaz dróg (cywilnych i wojskowych), określanych drogami nawigacji obszarowej (ang. RNAV routes), zawarty jest w Zbiorze Informacji Lotniczych (AIP Polska) w rozdziale ENR 3, natomiast mapy trasowe znajdują się w ENR 6[8].

Istnieją także warunkowe drogi lotnicze (ang. Conditional routes, CDR), stanowiące uzupełnienie dla stałej sieci dróg, wykorzystywane pod określonymi warunkami (podawane m.in. w krajowym Planie Użytkowania Przestrzeni Powietrznej (AUP[9]) i Europejskim Planie Użytkowania Przestrzeni Powietrznej).

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Droga lotnicza, przecinając obszar kontrolowany (CTA) lub rejon kontrolowany lotniska (TMA), należy do tej samej klasy przestrzeni, co one.
  2. Obszar kontrolowany (ang. control area) – przestrzeń powietrzna kontrolowana rozciągająca się w górę od określonej granicy nad ziemią[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia, Korytarz powietrzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Oxford Aviation Services 2010 ↓, s. 8 (rozdz. 1).
  3. Jeppesen Sanderson 2007 ↓, s. 7 (rozdz. 12).
  4. Jeppesen Sanderson 2007 ↓, s. 2 (rozdz. 17).
  5. Oxford Aviation Services 2010 ↓, s. 10 (rozdz. 8).
  6. Bill Gunston: The Cambridge Aerospace Dictionary (Second Edition). Cambridge University Press, 2011, s. 32. ISBN 978-0-52127-967-3.
  7. a b Załącznik 11 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym („Służby ruchu lotniczego”).
  8. AIP Polska – wersja elektroniczna.
  9. AUP na stronie PAŻP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oxford Aviation Services: 010 Air Law, Second Edition. Frankfurt: Jeppesen GmbH, 2010. ISBN 978-0-88487-277-1.
  • Jeppesen Sanderson, Atlantic Flight Training, Ltd.: Jeppesen JAA ATPL Training - Air Law Book. Neu-Isenburg: Jeppesen GmbH, 2007. ISBN 978-0-88487-498-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]