Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konwencja chicagowska
Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym
Przedmiot regulacji międzynarodowe prawo lotnicze
Podpisanie 7 grudnia 1944
Chicago
Wejście w życie 4 kwietnia 1947
Depozytariusz Stany Zjednoczone
Liczba sygnatariuszy 52
Liczba stron 191
Oficjalna strona internetowa
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych
Podpisanie konwencji, Chicago 1944

Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (ang. Convention on International Civil Aviation), znana również jako konwencja chicagowska (ang. Chicago Convention) – umowa międzynarodowa regulująca kwestie z zakresu prawa lotniczego, główne źródło międzynarodowego prawa lotniczego, sporządzona w Chicago 7 grudnia 1944, obowiązująca od 4 kwietnia 1947.

Konwencja ustanowiła Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), będącą organizacją wyspecjalizowaną systemu Narodów Zjednoczonych. Konwencja zawiera przepisy dotyczące zwierzchnictwa w przestrzeni powietrznej, rejestracji statku powietrznego, wzajemnego uznawania licencji i certyfikatów, zakazu użycia broni wobec cywilnego statku powietrznego, międzynarodowych standardów i zalecanych metod postępowania, a także inne szczegółowe prawa państw stron konwencji. Jest też statutem ICAO.

Uchwalenie i zmiany[edytuj]

Konwencja została zmieniona trzynaście razy w latach 1956[1], 1958[2], 1961[3], 1962[4], 1973[5], 1974[6], 1975[7], 1980[8], 1997[9], 1998[10], 1999[11], 2002[12], 2005[13]. Dwie zmiany, przyjęte w 1995 i 1998 r., dotyczące tekstów autentycznych konwencji w językach arabskim i chińskim nie weszły jeszcze w życie. Stronami konwencji jest 191 państw[14]. Depozytariuszem konwencji są Stany Zjednoczone.

Wraz z uchwaleniem konwencji przyjęto następujące dokumenty[15]:

  1. Tymczasowy Układ o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym, tworzący Tymczasową Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (PICAO) na okres poprzedzający powstanie stałej organizacji (ICAO).
  2. Konwencję o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym, ustalającą podstawowe zasady rządzące lotnictwem cywilnym i transportem lotniczym.
  3. Układ o Tranzycie Międzynarodowych Służb Powietrznych, zwany też Układem o Dwóch Wolnościach.
  4. Układ o Międzynarodowym Transporcie Lotniczym, zwany też Układem o Pięciu Wolnościach.
  5. Projekty 12 technicznych załączników normujących wspólne procedury.
  6. Wzór umowy dwustronnej.

Załączniki[edytuj]

Lista załączników[edytuj]

Rada ICAO zgodnie z art. 37 Konwencji przyjmuje normy i zalecane metody postępowania (Standards And Recommended Practices, SARPs) w międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydawane w formie załączników (zwanych także Aneksami) do Konwencji. Aktualnie obowiązuje 19 załączników:

  • Załącznik 1 – Licencjonowanie personelu
  • Załącznik 2 – Przepisy ruchu lotniczego
  • Załącznik 3 – Służba meteorologiczna dla międzynarodowej żeglugi powietrznej
  • Załącznik 4 – Mapy lotnicze
  • Załącznik 5 – Jednostki miar do wykorzystania podczas operacji powietrznych i naziemnych
  • Załącznik 6 – Eksploatacja statków powietrznych
    • Cz. 1 – Międzynarodowy, zarobkowy transport lotniczy – samoloty
    • Cz. 2 – Międzynarodowe lotnictwo ogólne – samoloty
    • Cz. 3 – Operacje międzynarodowe – śmigłowce
  • Załącznik 7 – Znaki przynależności państwowej oraz rejestracyjne
  • Załącznik 8 – Zdatność do lotu statków powietrznych
  • Załącznik 9 – Ułatwienia
  • Załącznik 10 – Łączność lotnicza
    • Tom I – Pomoce radionawigacyjne
    • Tom II – Procedury telekomunikacyjne
    • Tom III – Systemy łączności
    • Tom IV – Radar dozorowania i system zapobiegania kolizjom
    • Tom V – Wykorzystanie zakresu radiowych częstotliwości lotniczych
  • Załącznik 11 – Służby ruchu lotniczego
  • Załącznik 12 – Poszukiwanie i ratownictwo
  • Załącznik 13 – Badanie wypadków i incydentów statków powietrznych
  • Załącznik 14 – Lotniska
    • Tom I – Projektowanie i eksploatacja lotnisk
    • Tom II – Lotniska dla śmigłowców
  • Załącznik 15 – Służby informacji lotniczej
  • Załącznik 16 – Ochrona środowiska
    • Tom I – Hałas statków powietrznych
    • Tom II – Emisje z silników statków powietrznych
  • Załącznik 17 – Ochrona międzynarodowego lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji
  • Załącznik 18 – Bezpieczny transport materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną
  • Załącznik 19 – Zarządzanie bezpieczeństwem (wszedł w życie 14 listopada 2013 r.[16])

Załączniki w polskim prawie[edytuj]

Na podstawie oświadczenia rządowego zaimplementowano 18 załączników, wobec czego stały się obowiązujące w Polsce[17]. Po ukazaniu się Załącznika 19. oświadczenie nie było nowelizowane, a zatem normy i zalecane praktyki z tego Załącznika nie zostały wdrożone do polskiego systemu prawnego i nie mają mocy obowiązującej[18][19].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zmiana art. 48a, 49e, 61 przyjęta 14.06.1954
  2. Zmiana art. 45 przyjęta 14.06.1954
  3. Dodanie art. 93bis, zmiana przyjęta 27.05.1947
  4. Zmiana art. 50a przyjęta 21.06.1961
  5. Zmiana art. 50a przyjęta 12.03.1971
  6. Zmiana art. 56 przyjęta 7.07.1971
  7. Zmiana art. 48a przyjęta 15.09.1962
  8. Zmiana art. 50a przyjęta 16.10.1974
  9. Dodanie art. 83bis, zmiana przyjęta 6.10.1980
  10. Dodanie art. 3bis, zmiana przyjęta 10.05.1984
  11. Zmiana dotycząca tekstu rosyjskiego przyjęta 30.09.1977
  12. Zmiana art. 50a przyjęta 26.10.1990
  13. Zmiana art. 56 przyjęta 6.10.1989
  14. Convention on International Civil Aviation Signed at Chicago on 7 December 1944
  15. JafernikJ. Henryk JafernikJ., FellnerF. Radosław FellnerF., Prawo i procedury lotnicze, Gliwice 2015, s. 37, ISBN 978-83-7880-227-3.
  16. ICAO Safety Week Confirms Improved 2012 Accident Rate Results
  17. Oświadczenie Rządowe z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie mocy obowiązującej załączników do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., „Dz.U. 2003 nr 146 poz. 1413”, 20 sierpnia 2003.
  18. WaldemarW. Królikowski WaldemarW., Pytanie do ministra właściwego ds. transportu, Polski Klub Lotniczy.
  19. Analiza procesów wdrażania systemów zarządzania bezpieczeństwem w lotnictwie cywilnym w Rzeczypospolitej Polskiej - raport Polskiego Klubu Lotniczego, Warszawa: Polski Klub Lotniczy, luty 2015, s. 19 [dostęp 2016-05-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]