Dwight Evans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwight Evans
ilustracja
prawozapolowy
Pełne imię i nazwisko Dwight Michael Evans
Pseudonim Dewey
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1951
Santa Monica, Kalifornia
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 16 października 1972
Ostatni występ 6 października 1991
Statystyki
Średnia uderzeń 0,272
Home runy 385
Uderzenia 2446
RBI 1384
Kariera klubowa
Lata Kluby
1972–1990 Boston Red Sox
1991 Baltimore Orioles

Dwight Michael Evans (ur. 3 listopada 1951) – amerykański baseballista, który występował na pozycji prawozapolowego.

W czerwcu 1969 został wybrany w piątej rundzie draftu przez Boston Red Sox i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Louisville Colonels, reprezentującym poziom Triple-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 16 października 1972 w meczu przeciwko Cleveland Indians jako pinch runner[1].

21 października 1975 w meczu numer 6 World Series, w których przeciwnikiem Red Sox był zespół Cincinnati Reds, w pierwszej połowie jedenastej zmiany złapał opadającą poza boisko piłkę odbitą przez Johna Morgana i skierował ją w stronę pierwszej bazy, a cała akcja zakończyła się podwójnym autem i doprowadzeniem do kolejnej zmiany. W dwunastej Carlton Fisk zdobył home runa i Red Sox wygrali cały mecz 7–6, jednak ulegli w siódmym spotkaniu[3]. Rok później po raz pierwszy zdobył Złotą Rękawicę, zaś w 1978 po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd[1].

W sezonie 1981 zdobył najwięcej w home runów w American League (22), po raz pierwszy otrzymał nagrodę Silver Slugger Award, a w głosowaniu do nagrody MVP zajął 3. miejsce za Rolliem Fingersem z Milwaukee Brewers i Rickeyem Hendersonem z Oakland Athletics[1]. 7 kwietnia 1986 w meczu otwarcia sezonu zasadniczego z Detroit Tigers ustanowił rekord MLB, zdobywając home runa w pierwszym narzucie spotkania[4]. W grudniu 1991 jako wolny agent przeszedł do Baltimore Orioles, w którym sezon później zakończył zawodniczą karierę[1].

W 2000 został uhonorowany członkostwem w Boston Red Sox Hall of Fame[5]. W sezonie 2002 był trenerem pałkarzy w Boston Red Sox[6].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1978, 1981, 1987 [1]
Gold Glove Award 1976, 1978, 1979, 1981–1985 [1]
Silver Slugger Award 1981, 1987 [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Dwight Evans Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 grudnia 2014].
  2. Dwight Evans Minor League Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 grudnia 2014].
  3. Fisk's HR in 12th beats Reds (ang.). espn.com. [dostęp 25 grudnia 2014].
  4. Opening Day (ang.). baseballhall.org. [dostęp 25 grudnia 2014].
  5. Red Sox Hall of Fame (ang.). redsox.mlb.com. [dostęp 25 grudnia 2014].
  6. Evans stops by camp (ang.). mlb.com. [dostęp 25 grudnia 2014].