Dziewczynka z zapałkami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dziewczynka z zapałkami (org. Den Lille Pige med Svovlstikkerne) – jedna z najbardziej znanych baśni Hansa Christiana Andersena, pisana prozą; powstała w 1845 roku. Fabuła jest silnym nawiązaniem do życia autora, który wywodził się z ubogiej rodziny. Baśń zawiera głęboki sens oraz ponadczasową wymowę, która po dziś dzień jest aktualnym przesłaniem[1].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Ilustracja autorstwa Bertalla (II poł. XIX w.).

W ostatni, mroźny wieczór mijającego roku, mała dziewczynka wędruje boso ulicami miasta, nadaremno próbując sprzedać zapałki. Żaden z przechodniów nie jest zainteresowany zmarzniętym i głodnym dzieckiem, każdy w natłoku ostatnich przygotowań do nadchodzącego roku w pośpiechu udaje się do domu. Zrezygnowana i zniechęcona dalszą pracą znajduje cichy kąt, pomiędzy dwoma domami, gdzie osiada w celu rozgrzania zziębniętych nóg. Rozmarzona myślą poczucia ciepła, rozpala kolejno po sobie cztery zapałki. Każda z nich jest symbolem jej pragnień, które przez kilka sekund widzi własnymi oczami. Jako pierwszy ukazuje się żelazny piec, przy którym mogłaby ogrzać zziębnięte skostniałe dłonie, następnie pieczoną kaczkę, którą najadłaby się do syta, jak nigdy wcześniej w swoim życiu. Na końcu pojawia się choinka, po której dziewczynka zauważa spadającą gwiazdę – zapowiadającą nadejście śmierci. Babcia przybywa na ziemię, aby zabrać swą wnuczkę wraz ze sobą do nieba.

Adaptacje filmowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]