Dzik kalidoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polowanie na dzika kalidońskiego – płaskorzeźba, Ashmolean Museum, Oxford

Dzik kalidoński (gr. Καλυδώνιος Κάπρος Kalydṓnios Kápros lub Ὗς Καλυδώνιος Hŷs Kalydṓnios, łac. Aper Calydonius lub Hus Calydonius) – w mitologii greckiej ogromny dzik, jakiego Artemida wysłała na ziemie króla Kalidonu, Ojneusa (w Etolii), który nie złożył należnej jej ofiary.

Polowanie na dzika, wyrządzającego olbrzymie szkody, urządził Meleager. Zaprosił na nie wszystkich znanych bohaterów – brali w nim udział m.in.:

  1. Ankajos
  2. Asklepios
  3. Atalanta
  4. Deukalion
  5. Dioskurowie
  6. Fojniks
  7. Hippotoos
  8. Ifikles
  9. Jazon
  10. Jolaos
  11. Laertes
  12. Meleager – który zabił zwierzę.
  13. Pejritoos
  14. Peleus
  15. Telamon
  16. Tezeusz

Ostatecznie dzik padł łupem Meleagra, aczkolwiek pierwsza strzała, która go dosięgnęła, wyszła z łuku Atalanty, za co wyróżnił ją później Meleager, co stało się powodem jego konfliktu z rodziną.

Bibliografia[edytuj]