Dziurawiec skrzydełkowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziurawiec skrzydełkowaty
Ilustracja
Dziurawiec skrzydełkowaty po prawej
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd malpigiowce
Rodzina dziurawcowate
Rodzaj dziurawiec
Gatunek dziurawiec skrzydełkowaty
Nazwa systematyczna
Hypericum tetrapterum Fr
Novit. Fl. Svec. 94 1823[2]

Dziurawiec skrzydełkowaty (Hypericum tetrapterum Fr.) – gatunek byliny należący do rodziny dziurawcowatych.

Rozmieszczenie[edytuj | edytuj kod]

Zasięg gatunku obejmuje rozległe obszary Europy z wyjątkiem północnej części Półwyspu Skandynawskiego i terenów na wschód od Polski i zachodniej Ukrainy. Rośnie także w rejonie Kaukazu, na Bliskim Wschodzie i w północnej Algierii. Jako gatunek introdukowany i zadomowiony podawany jest z Australii i Nowej Zelandii[3]. W Polsce częsty na całym niżu i rzadki w niższych partiach gór[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziona na górze, naga, czworokanciasta, dęta i na krawędziach oskrzydlona. Osiąga wysokość 20-60 cm.
Kwiaty
Jasnożółte, o średnicy do 1,2-2 cm., promieniste, pięciokrotne, zebrane w szczytowy gęsty kwiatostan. Płatki korony są lancetowate, pozbawione czarnych punktów. Działki kielicha o kształcie wąskolancetowatym, zaostrzone, całobrzegie, krótsze od płatków korony około półtora razy.
Owoc
Ma postać torebki[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, kwitnie w lipcu i sierpniu. Występuje na wilgotnych łąkach, torfowiskach niskich, w rowach i przy brzegach wód[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza o własnościach podobnych jak u dziurawca zwyczajnego[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-11].
  2. Hypericum tetrapterum (ang.). W: The Plant List [on-line]. Kew Gardens. [dostęp 2013-06-08].
  3. Taxon: Hypericum tetrapterum (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture Agricultural Research Service, Beltsville Area. [dostęp 2013-06-08].
  4. a b c d Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Multico, 2012, s. 141.