Edward Dwurnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Dwurnik
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1943
Radzymin
Dziedzina sztuki malarstwo
grafika
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Edward Dwurnik (ur. 19 kwietnia 1943 w Radzyminie) – polski malarz i grafik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edward Dwurnik studiował w latach 1963–1970 malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Krystyny Łady-Studnickiej, a także przez 3 lata rzeźbę. Jak uważa, przez pierwsze lata studiów na ASP „nie miał żadnej wizji swojej twórczości”. Po zetknięciu się z dziełami Bernarda Buffeta dostrzegł nowe możliwości malarskie, lecz dopiero doświadczenie wystawy Nikifora w 1965 pomogło mu odnaleźć formę wspierającą realizację własnych pomysłów. Od tego wydarzenia rozpoczęła się jego pasja tworzenia. Wtedy też powstały obrazy zaliczane do cyklów malarskich takich jak: Podróże autostopem, Warszawa, Portret. W latach 1970–1971 namalował Drogę (Dziesięć stacji świeckiego ukrzyżowania). Dwurnik uważa, że prawdziwie „swój temat” odnalazł w marcu 1968[1]. Rozwiązaniem artystycznym, w ujęciu tego problemu, było budowanie kompozycji wieloelementowych, komplikacja, tworzenie związków między przedmiotami obrazu. Dotychczas namalował ponad 5000 obrazów. Dwurnik regularnie prezentuje swoje obrazy przedstawiające stolice różnych krajów Unii Europejskiej podczas Celebracji Prezydencji w Unii Europejskiej organizowanych w Pałacu Chojnata w Woli Chojnata[2].

Został nagrodzony m.in.: Nagrodą Kulturalną „Solidarności” (1983), Nouvelle Biennale de Paris (1985), nagrodą Olimpiady Sztuki w Seulu (1988) i Nagrodą Fundacji Sztuki Współczesnej (1992).

Obecnie mieszka w Warszawie. Córka, Pola Dwurnik (ur. 1979) jest malarką i graficzką.

Niektóre dzieła malarskie[edytuj | edytuj kod]

Obraz "Październik" znajdujący się w Parku Wolności Muzeum Powstania Warszawskiego,, namalowany 25 czerwca 2006
  • 1968 – Zachwycenie tłumem (cykl rysunków)
  • 1969Namiętności (cykl)
  • 1970-1971 – Droga (Dziesięć Stacji Świeckiego Ukrzyżowania)
  • 1970-1971Kolekcja (cykl)
    • Błękitny powiat
    • Wymarsz pogodzonych
    • W obronie idola
  • 1971 – Różne błękity (cykl)
  • 1972 – Chwila (cykl)
  • 1972Sportowcy (cykl)
  • 1971-1974 – cykl Chmury
  • 1973-1975Obrazy duże (cykl)
    • Klęska urodzaju
    • Owoce ziemi
    • Konstytucja 3 Maja
  • 1975 – Robotnicy (cykl)
    • Zarząd Główny ZPAP
    • Warszawskie Stowarzyszenie Krytyki Plastycznej
    • Geno
  • 1976-1977Gazeta (cykl)
  • 1979Krzyż (cykl)
  • 1985Romantycy (cykl)
  • 1989-1991Droga na Wschód (cykl)[3]
  • 1990-1994Od grudnia do czerwca (cykl)
  • 1991-1993Niech żyje wojna! (cykl)
  • 1992-1997Błękitny (cykl)
  • 1996-1999Wyliczanka (cykl)
  • 1998Dwudziesty trzeci (cykl)
  • 2000Dwudziesty piąty (cykl)[4]
  • Podróże autostopem (cykl)
  • Warszawa (cykl)
  • Portret (cykl)
  • 2007Uśmiechnięte Twarze – mural namalowany podczas Off Festivalu w Mysłowicach
  • 2011 – Kontrabasiści – mural namalowany w ramach Life Festival Oświęcim

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według wywiadu udzielonego Markowi Goździewskiemu
  2. Paweł Rogaliński: Łódź centrum Europy?. Przegląd Dziennikarski, 2014-04-09. [dostęp 2017-06-29].
  3. według "wspomnień i pamiętników Polaków represjonowanych przez władze sowieckie w latach 1939-1956", poświęcony "zamordowanym na Wschodzie".
  4. obrazy abstrakcyjne, nawiązujące do twórczości Jacksona Pollocka
  5. M.P. z 2015 r. poz. 53

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]