Elektrownia jądrowa Koeberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elektrownia jądrowa Koeberg
Elektrownia jądrowa Koeberg
Państwo  Republika Południowej Afryki
Położenie na mapie Prowincji Przylądkowej Zachodniej
Mapa lokalizacyjna Prowincji Przylądkowej Zachodniej
Elektrownia jądrowa Koeberg
Elektrownia jądrowa Koeberg
Położenie na mapie Republiki Południowej Afryki
Mapa lokalizacyjna Republiki Południowej Afryki
Elektrownia jądrowa Koeberg
Elektrownia jądrowa Koeberg
Ziemia 33°40′35,2″S 18°25′55,4″E/-33,676444 18,432056

Elektrownia jądrowa Koeberg – elektrownia w Republice Południowej Afryki. Jedyna elektrownia jądrowa w Afryce. Znajduje się 30 km na północ od Kapsztadu, niedaleko Melkbosstrand na zachodnim wybrzeżu RPA. Właścicielem i operatorem Koeberga jest Eskom (Electricity Supply Commission). Dwa reaktory są owocem działania Południowo Afrykańskiego programu nuklearnego[1][2].

Przyczyny wyboru energetyki jądrowej[edytuj | edytuj kod]

Elektrownia Athlone, dostarczająca prąd w okolicy, była zbyt mała, aby zabezpieczyć potrzeby Cape Town i Paarden. Podjęto decyzję o budowie w pobliżu Cape Town nowego zakładu, który miał być jedynym dostawcą energii w Western Cape.

Stwierdzono, że elektrociepłownie nie będą w tym przypadku rentowne, ze względu na wysokie koszty eksploatacyjne, w tym koszty transportu węgla. Dodatkowo, ze względu na ukształtowanie powierzchni, dostosowanie warunków emisji spalin z elektrowni węglowych do wymogów miejscowego prawa wymagałyby wybudowania 300 metrowych kominów.

Podjęto decyzję o budowie elektrowni jądrowej, jako bardziej ekonomicznej. Elektrownia początkowo znajdowała się poza metropolią, jednakże rozwój metropolii w ciągu 20 lat spowodował, że Koeberg znajduje się na przedmieściach wśród zabudowy. Decyzją administracyjną ustalono wiele obostrzeń w osadnictwie i budownictwie dotyczących gęstości i wysokości budynków w pobliżu elektrowni. Takie rozwiązanie zostało wprowadzone ze względu na konieczność zapewnienia ewakuacji w przypadku awarii[3].

Konstrukcja reaktorów[edytuj | edytuj kod]

Schemat elektrowni PWR

Elektrownia Koeberg składa się z dwóch reaktorów wodnych ciśnieniowych (PWR), budowanych przez ESCOM (Electricity Supply Commission). Całkowita moc elektrowni wynosi 1800 MW (2 x 900MW), a średnia produkcja energii – 13,668 GWh[4].

W reaktorach typu PWR jako paliwo jądrowe jest stosowany nisko wzbogacony uran[5]. Chłodziwem rdzenia jest zwykła (lekka) woda pod ciśnieniem ok. 15 MPa, cyrkulująca w zamkniętej pętli wewnętrznej, spełniając również rolę moderatora (spowalniacza neutronów). W pętli jest umieszczany przeponowy wymiennik ciepła, w którym woda obiegu I oddaje ciepło wodzie obiegu II, znajdującej się pod niższym ciśnieniem. W obiegu II (również zamkniętym) powstaje para napędzająca turbiny parowe generatorów elektrycznych. Trzeci obieg wody jest częściowo otwarty. Woda odbierająca ciepło od wypływającego turbin strumienia pary jest częściowo pobierana z zewnątrz, a częściowo – zawracana z chłodni kominowych. W Koeberg do trzeciego obiegu jest dostarczana woda z Oceanu Atlantyckiego, która jest odsalana. Wydajność systemu wynosi 80 ton na sekundę[6].

Historia budowy i incydenty[edytuj | edytuj kod]

Budowa elektrowni rozpoczęła się w 1976. Pierwszy reaktor został ukończony 4 kwietnia 1984. Drugi 25 lipca 1985[1].

8 stycznia 1982, W 70. rocznicę utworzenia Afrykańskiego Kongresu Narodowego, budowana elektrownia została zaatakowana przez Umkhonto we Sizwe, zbrojne ramię ANC. Zniszczenia spowodowały straty w wysokości 500 milionów randów i opóźniły zakończenie budowy o 18 miesięcy[7]. W 2010 w wyniku śledztwa ustalono, że zamachowcem był Rodney Wilkinson[8].

W sierpniu 2002 dwunastu aktywistów Greenpeace włamało się na teren elektrowni. Sześciu z nich zawiesiło na ścianie baner z antyatomowym protestem. Cała dwunastka została aresztowana i ukarana[9].

Pod koniec 2005, Koeberg zaczęły nękać problemy techniczne. 11 listopada 2005, z powodu uszkodzenia szyny transmisyjnej reaktor musiał przejść do trybu awaryjnego, spowodowało to dwu godzinną przerwę w dostawie energii elektrycznej. 16 listopada zapalenie się linii transmisyjnej o napięciu 400kV spowodowało przerwę w pracy Koeberg. Niektóre części Przylądka nie miały przez kilka godzin prądu. Wieczorem 23 listopada, podczas rutynowej kontroli wykryto braki w kopiach bezpieczeństwa co spowodowało konieczność obniżenia mocy reaktorów do 25 listopada, braki w kopiach ponownie się uzupełniły. Pełna praca reaktorów została wznowiona dopiero 26 listopada.

W niedzielę 25 grudnia 2005, generator 1 zepsuł się. Podczas wyłączenia generatora do planowanego tankowania i obsługi, zostały pozostawione luźne śruby, które spowodowały poważne szkody, zmuszając załogę do zamknięcia reaktora. Reaktor 2 został później również wyłączony w celu zaplanowanego tankowania. Zamknięcia te spowodowały poważny niedobór prądu w Western Cape. Reaktor 1 został włączony ponownie dopiero w maju 2006, po przysłaniu z Francji części zamiennych.

18 i 19 lutego 2006 spora część Western Cape została ponownie pozbawiona zasilania, z powodu kontrolowanego wyłączenia w Koeberg. Eskom zapewniało, że zakończenie prac nastąpi 26 lutego 2006, jednakże po tej dacie były również problemy z energią.

Według szacunków straty związane z brakiem prądu wyniosły 500 milionów randów, jednakże wg innych szacunków mogły wynieść nawet 2 miliardy.

12 września 2010, 91 członków załogi napromieniowanych Kobaltem-58[10].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Nuclear Tourist: Nuclear Power Plants - South Africa; Koeberg. www.nucleartourist.com. [dostęp 2011-07-14].
  2. ESKOM's Nuclear Power Programme; opublikowany na www.eskom.co.za; data dostępu: 2011-07-14
  3. Evacuation modelling for Koeberg. www.inro.ca. [dostęp 2011-07-14].
  4. Koeberg power station. Eskom. [dostęp 2011-07-14].
  5. Koeberg power station: Fuel. Eskom. [dostęp 2011-07-14].
  6. Koeberg power station: Operating method. Eskom. [dostęp 2011-07-14].
  7. Helen Bamford: Koeberg: SA's ill-starred nuclear power plant. W: Cape Argus [on-line]. 2006-03-11. [dostęp 2007-05-14].
  8. David Beresford: Truth is a Strange Fruit: A Personal Journey Through the Apartheid War. Jacana, 2010. ISBN 9781770099029.
  9. Jo-Anne Smetherham. Greenpeace in the dock over Koeberg raid. , 2002-08-25. 
  10. SAPA: Koeberg workers contaminated. W: News24 [on-line]. 2010-09-20. [dostęp 2010-09-22].