Elena (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elena
Елена
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Bułgaria
Obwód Wielkie Tyrnowo
Gmina Elena
Kmet Dilan Młyzew
Powierzchnia 62,42 km²
Wysokość 293 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

5 532[1]
Nr kierunkowy 06151
Kod pocztowy 5070[2]
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Elena
Elena
Ziemia42°56′N 25°53′E/42,933333 25,883333
Strona internetowa
Portal Portal Bułgaria
Uliczka
Dom w Elenie

Elena (bułg. Елена[3]) – miasto w środkowej Bułgarii, w obwodzie Wielkie Tyrnowo; siedziba gminy Elena. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2011 roku miasto liczyło 5532 mieszkańców.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto położone jest u podnóża gór Elenskiego bałkanu, przy wzgórzu Kaleto.

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Wody[edytuj | edytuj kod]

Elena leży w dolinie rzeki Elenskiej, niedalego zbiornika retencyjnego Jowkowci.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Zbocza są gęsto porośnięte lasami, stąd blisko do szczytów Czumerna, Ostrec i Simanowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto pierwszy raz wspomniane było w 1430 roku pod nazwą Strymena i Elana. W XVIII i XIX wieku miasteczko znane było jako centrum rzemiosła i handlu swojego regionu. Ludzie Eleny odegrali ważną rolę w okresie renesansu w Bułgarii, uczestnicząc w prawie każdych powstaniach przeciwko Turkom, m.in. we Wełczowatej zawerze w 1835 roku oraz w powstaniu tyrnowskim w 1862 roku. Pierwszą świątynią Eleny była cerkiew pw. Sweti Nikoła, zbudowana w XVI wieku. Donjo Gramatnik zapisał, że w 1518 roku cerkiew Sweti Nikoła dostała psałterz z Wenecji. W 1800 roku miejscowość została napadnięta; zniszczono cerkiew Sweti Nikoła i książki znajdujące się w niej. Ze środków zamożnych mieszkańców w 1804 roku odbudowano cerkiew, później wielokrotnie ją przebudowywano. Elena nazywana była Bułgarskim Betlejem, ponieważ jako jedyna w Bułgarii w okresie renesansu miała trzy cerkwie. 2 listopada 1877 roku w trakcie wojny rosyjsko-tureckiej zniszczono znaczną część miasta, natomiast oszczędzono cerkiew wraz z ikonostasem. Cerkiew stała się magazynem do przechowywania zboża. W trakcie wojny bałkańskiej dwóch mieszkańców wstąpiło do legionu Macedońsko-Adrianopolskiego[4]. Jesienią 1987 roku cerkiew Sweti Nikoła została udostępniony dla zwiedzających.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

    Liczba mieszkańców[1]
    

Kultura i oświata[edytuj | edytuj kod]

Kuchnia[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do zabytków zalicza się:

  • Cerkiew Sweti Nikoła
  • Cerkiew Uśpienia Maryi Panny
  • Dom Hilariona Makariopolskiego
  • Popnikołowy dom
  • Raskukanowe domy
  • Wieża czasowa

Osoby związane z Eleną[edytuj | edytuj kod]

Miasta partneskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Справка за населението на гр. Елена, общ. Елена, обл. Велико Търново. Код по ЕКАТТЕ – 27190 (bułg.). nsi.bg. [dostęp 2013-06-29].
  2. Baza kodów Pocztowych – Bułgaria (bułg.). geopostcodes.com. [dostęp 2013-06-29].
  3. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Nazewnictwo geograficzne świata. Europa – część I. , s. 57, 2009. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii (pol.). [dostęp 2013-06-29]. 
  4. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 846.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]