Eluent

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Proces elucji na kolumnie chromatograficznej podczas chromatografii cieczowej. Od góry: eluent (faza ciekła), faza stała z zaadsorbowaną substancją, eluat

Eluent – płyn wymywający substancje zaadsorbowane na fazie stałej podczas chromatografii. Proces wymywania nosi nazwę elucji, a faza wypływająca z fazy stałej to eluat[1].

Eluentami są zwykle związki chemiczne o niskiej masie cząsteczkowej, które nie reagują ze złożem i przechodzą przez to złoże przy jak najmniejszych oporach przepływu. Na wynik analiz chromatograficznych bardzo duży wpływ ma czystość eluentów. Niektóre z technik chromatograficznych (np. HPLC) wymagają też odgazowywania eluentów.

W chromatografii gazowej eluentem jest gaz nośny o jak najmniejszej masie cząsteczkowej – zwykle wodór lub hel.

W chromatografii cieczowej eluentem jest faza ciekła: rozpuszczalnik lub ich mieszanina. Do często stosowanych eluentów ciekłych zalicza się:

W TLC i chromatografii bibułowej eluent określa się mianem układu rozwijającego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia techniki. Chemia. Warszawa: WNT, 1965.