Dichlorometan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Chlorek metylenu)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dichlorometan
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CH2Cl2
Masa molowa 84,93 g/mol
Wygląd przezroczysta, lotna[2], bezbarwna ciecz[3]
Identyfikacja
Numer CAS 75-09-2
PubChem 6344[4]
Podobne związki
Podobne związki chlorometan, trichlorometan, tetrachlorometan, difluorometan, dibromometan, dijodometan
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Dichlorometan (chlorek metylenu), CH
2
Cl
2
organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilowych, chlorowa pochodna metanu. W temperaturze pokojowej i przy ciśnieniu atmosferycznym jest bezbarwną, szybko parującą cieczą. Posiada charakterystyczny, słodkawy zapach.

Własności chemiczne[edytuj]

Jest substancją niepalną i mało reaktywną (na przykład mniej podatną od chloroformu na rozkład pod wpływem światła).

Zastosowania[edytuj]

Dichlorometan stosuje się głównie jako rozpuszczalnik do reakcji oraz ekstrakcji, a także mało polarny eluent w chromatografii cieczowej (w tym HPLC). Będąc znacznie mniej szkodliwym od chloroformu, w znacznym stopniu wyparł ten rozpuszczalnik z preparatyki organicznej.

Bezpieczeństwo[edytuj]

Jest najmniej szkodliwym z chlorowych pochodnych węglowodorów, ale jego duża lotność zwiększa niebezpieczeństwo zatrucia. Działa drażniąco na skórę i oczy oraz toksycznie po wchłonięciu przez drogi oddechowe lub połknięciu. Podejrzewa się go o właściwości kancerogenne. Wdychany, powoduje narkozę i utratę przytomności[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj]

  1. P-61.3, [w:] Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book), Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 656, DOI10.1039/9781849733069-FP001, ISBN 9780854041824.
  2. Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 9788388157530.
  3. a b Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 9788363724474.
  4. Dichlorometan (CID: 6344) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  5. Haynes 2014 ↓, s. 5-196.
  6. a b c d e Dichlorometan (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-06-30].
  7. a b c Haynes 2014 ↓, s. 3-164.
  8. Haynes 2014 ↓, s. 5-166.
  9. a b c Haynes 2014 ↓, s. 6-62.
  10. a b c Haynes 2014 ↓, s. 6-231.
  11. Haynes 2014 ↓, s. 6-182.
  12. a b Haynes 2014 ↓, s. 6-94.
  13. Haynes 2014 ↓, s. 15-15.
  14. Haynes 2014 ↓, s. 9-55.
  15. a b Dichlorometan (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2016-08-23].
  16. Haynes 2014 ↓, s. 16-16.
  17. Dichlorometan (nr L13089) – karta charakterystyki produktu Alfa Aesar (Thermo Fisher Scientific) na obszar Polski. [dostęp 2016-08-23].
  18. Haynes 2014 ↓, s. 16-18.

Bibliografia[edytuj]