Evander Sno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Evander Sno
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
9 kwietnia 1987
Dordrecht, Holandia Holandia
Pozycja defensywny pomocnik
Wzrost 189 cm
Masa ciała 80 kg
Kariera juniorska
–2004
2004–2005
DWS Amsterdam
Ajax
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
2005–2006
2005–2006
2006–2008
2008–2011
2009–2010
2011–2012
2012–2013
2013–2014
2014
2015
Feyenoord
NAC Breda (wyp.)
Celtic
Ajax
Bristol City (wyp.)
RKC Waalwijk
NEC Nijmegen
RKC Waalwijk
KVC Westerlo
ADO Den Haag
0 (0)
14 (0)
30 (1)
19 (4)
24 (3)
25 (4)
7 (2)
23 (4)
2 (0)
0 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
2007
2008
 Holandia U-21
 Holandia U-23
15 (3)
2 (0)

Evander Sno (ur. 9 kwietnia 1987 w Dordrechcie, Holandia) - piłkarz holenderski grający na pozycji defensywnego pomocnika. Mierzy 188 cm, waży 80 kg.

Kariera klubowa[edytuj]

Sno pochodzi z Dordrechtu. Piłkarskie kroki stawiał jednak w szkółce Ajaksu Amsterdam, jednak nie poznano się tam na jego talencie. Trafił więc do innej znanej szkółki piłkarskiej w Holandii, Feyenoordu Rotterdam. W Feyenoordzie jednak także nie mógł przebić się do składu, gdyż trener Erwin Koeman nie widział dlań miejsca w składzie. Postanowiono więc wypożyczyć młodego pomocnika do gorszego zespołu, by mógł się ogrywać w dorosłej piłce. Evander w sezonie 2005/2006 trafił więc do NAC Breda, a barwach której zadebiutował w Eredivisie, 29 stycznia 2006 w przegranym 2:3 wyjazdowym meczu z FC Groningen. Sno w rundzie wiosennej wywalczył sobie miejsce w składzie i w barwach NAC poczynał sobie całkiem nieźle. Najczęściej występował na pozycji defensywnego pomocnika, ale był próbowany także na innych pozycjach i wystąpił aż na 9 z nich. W ciągu całego sezonu 14 razy wybiegał na boisko.

Latem 2006 wrócił do Feyenoordu, ale nie mając gwarancji na to, że będzie grał w rotterdamskim zespole dość niespodziewanie odszedł do szkockiego Celtiku, który zapłacił za niego około 400 tysięcy euro. W zespole "Celtów" zadebiutował podczas meczu o Puchar Ligi Szkockiej, w wygranym meczu z St. Mirren F.C. Po meczu był chwalony przez menedżera Celtiku, Gordona Strachana i ten w najbliższym czasie postanowił dawać Evanderowi więcej szans na grę. Natomiast w Scottish Premier League po raz pierwszy zagrał 29 lipca w wygranym 4:1 meczu z Kilmarnock F.C.. 23 września zadebiutował w słynnych derbach Glasgow, w przegranym 0:2 meczu z Rangers F.C., zmienił wówczas w drugiej połowie Shunsuke Nakamurę. 26 listopada zdobył swoją pierwszą bramkę w szkockiej lidze. W 70. minucie meczu pokonał Zbigniewa Małkowskiego dając Celtikowi prowadzenie 2:1. Mecz zakończył się jednak rezultatem 2:2. W sierpniu 2008 powrócił do ojczyzny podpisując kontrakt z Ajaxem Amsterdam. Celtic otrzymał za niego milion euro. Podczas meczu rezerw Ajaxu 13 września 2010 roku, miał atak serca. Został zreanimowany na boisku i przewieziony do szpitala w Arnhem[1].

31 sierpnia 2009 Sno został wypożyczony do Bristol City. Był też zawodnikiem RKC Waalwijk, NEC Nijmegen, KVC Westerlo i ADO Den Haag.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2005/06 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 0 0
2005/06 NAC Breda Holandia  Eredivisie 14 0
2006/07 Celtic F.C. Szkocja  Scottish Premier League 18 1
2007/08 Celtic F.C. Szkocja  Scottish Premier League 12 0
2008/09 Ajax Amsterdam Holandia  Eredivisie 11 1
2009/10 Bristol City Anglia  The Championship 24 3
2011/12 RKC Waalwijk Holandia  Eredivisie 25 4
2012/13 NEC Nijmegen Holandia  Eredivisie 7 2
2013/14 RKC Waalwijk Holandia  Eredivisie 23 4
2011/12 KVC Westerlo Belgia  Eerste klasse 2 0
2011/12 ADO Den Haag Holandia  Eredivisie 0 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Reprezentacyjną karierę Sno rozpoczął od występów w młodzieżowej reprezentacji Holandii w kategorii Under-19. Dobra gra w sezonie 2006/2007 w barwach Celtiku i wywalczenie miejsca w pierwszym składzie spowodowała, iż Sno zainteresował się selekcjoner pierwszej reprezentacji "Oranje" Marco van Basten. Powołał Evandera na towarzyski mecz z reprezentacją Anglii, ale 15 listopada Sno nie wybiegł jednak na boisko stadionu Amsterdam ArenA.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]