Fantomas wraca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fantomas powraca
Fantômas se déchaîne
Ilustracja
Wizerunek Fantomasa
Gatunek komedia kryminalna
Data premiery 8 grudnia 1965
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 94 minuty
Reżyseria André Hunebelle
Scenariusz Pierre Foucaud
Główne role Louis de Funès, Jean Marais, Mylène Demongeot
Muzyka Michel Magne
Zdjęcia Raymond Pierre Lemoigne
Scenografia Max Douy
Poprzednik Fantomas (1964)
Kontynuacja Fantomas kontra Scotland Yard (1967)

Fantomas powraca (fr. Fantômas se déchaîne), w kinach w Polsce jako: Fantomas wraca – francuska komedia kryminalna z 1965 roku w reżyserii André Hunebelle. Kontynuacja filmu „Fantomas” z Louisem de Funesem jako komisarzem policji i Jeanem Marais w potrójnej roli: tytułowego przestępcy Fantomasa, ścigającego go dziennikarza Jérôma Fandora i profesora Lefebvre. We Francji film okazał się ogromnym sukcesem, obejrzało go ponad 4 mln widzów.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Samochód latający zaprezentowany w filmie

Druga część filmu o nieuchwytnym Fantomasie. Mija rok, w czasie którego Fantomas (Jean Marais) nie dawał znaku istnienia. Dlatego jego pogromca, komisarz Juve (Louis de Funès), świętuje zwycięstwo. Z rąk prezydenta republiki odbiera Order Legii Honorowej, za ściganie złoczyńcy na lądzie, morzu i w powietrzu. W tym momencie nadchodzi nieoczekiwana przesyłka z podpisem: Serdeczne gratulacje. Fantomas.

Walka rozpoczyna się na nowo. Tym razem Fantomas nie zadowala się drobnymi przestępstwami czy zabójstwami. Porywa profesora Marchanda i pragnie wykorzystać wyniki jego badań do zrealizowania szaleńczego pomysłu zawładnięcia światem. Gdy okazuje się to niewystarczające, planuje porwanie kolejnego naukowca, profesora Lefebvre’a. O całej sprawie natychmiast dowiaduje się komisarz Juve. Za punkt honoru stawia sobie schwytanie zbrodniarza. Pomagają mu w tym dziennikarz Fandor (Jean Marais) i jego narzeczona Helena (Mylène Demongeot). W ten sposób zaczyna się kolejne starcie z nieuchwytnym Fantomasem. Trójka ścigających próbuje przechytrzyć sprytnego złoczyńcę i pokonać go jego własną bronią.

Akcja drugiej części jest niezwykle wartka. Pościg za zabójcą prowadzony jest w różnych środkach lokomocji, w pociągu, samochodzie oraz w samolocie. Bohaterowie pragną złapać Fantomasa w pułapkę. W tym celu udają się do Włoch. Akcja rozgrywa się m.in. wśród rzymskich zabytków. Komisarz Juve, by zapewnić sobie stuprocentowy sukces przyodziewa różne stroje m.in. księdza, pirata, lokaja czy konduktora pociągu. Pod ręką ma również gadżety własnej konstrukcji: cygaro-pistolet i sztuczne ramię. Na pewien czas ląduje nawet w szpitalu psychiatrycznym. Fantomas ma tym razem dużo mniejsze pole manewru.

W scenie końcowej ucieczki Fantomasa (Jean Marais) bierze udział samochód Citroën DS, który dzięki rozłożeniu skrzydeł, statecznika i wysunięciu dysz silników zamienia się w samolot odrzutowy i wzbija w powietrze.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • W wieku 16 lat, w filmie po raz pierwszy na ekranie pojawił się syn Louisa de Funes, Olivier. Zagrał on potem jeszcze w pięciu innych filmach wspólnie ze swoim ojcem.
  • Sceny pościgu za Fantomasem kręcone były we Włoszech, w kraterze i na zboczach Wezuwiusza.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]