Farsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Farsa – odmiana komedii, w której łatwowierni bohaterowie zostają wciągnięci w serię coraz bardziej nieprawdopodobnych, niewygodnych lub kompromitujących wydarzeń. Sytuacje te najczęściej są spowodowane wadami bohaterów, takimi jak np. próżność, sprzedajność lub chciwość. Wysiłki podejmowane w celu wybrnięcia z sytuacji prowadzą do dalszego zapętlenia i jeszcze większej kompromitacji, aż do momentu, w którym w komicznych punktach kulminacyjnych wady zostają odpowiednio upokarzająco i przykładnie ukarane, po czym następuje względnie szczęśliwe zakończenie. Farsy są poświęcone obnażaniu ludzkich słabości. Akcja farsy musi od samego początku rozwijać się błyskawicznie i być budowana precyzyjnie.

W średniowieczu grywana zwykle na końcu utworów o tematyce poważnej, np. moralitetów czy mirakli. Obok intermedium jeden z najważniejszych gatunków komediowych średniowiecza. Obejmuje utwory sceniczne o błahej problematyce, posługuje się środkami komizmu sytuacyjnego. W odróżnieniu od innych typów komedii farsa opiera się na dynamicznej akcji, mającej często charakter swobodnych scen komicznych.

Obecnie farsa jest podstawowym gatunkiem wykorzystywanym do budowania repertuaru teatrów komercyjnych. Polskie teatry szczególnie chętnie sięgają po teksty autorstwa brytyjskiego pisarza, Raya Cooneya (np. „Mayday”, „Okno na parlament”).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]