Fedaini Saddama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fedaini Saddama
Ilustracja
Flaga organizacji
Historia
Państwo  Irak
Sformowanie 1995
Rozformowanie 2003
Komendanci
Pierwszy Udajj Saddam Husajn

Fedaini Saddama (arab. فدائيي صدام, dosł. „poświęcający się dla Saddama”) – organizacja paramilitarna irackich fedainów, dowodzona przez Udajja Husajna, działająca w latach 1995–2003.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa organizacji nawiązuje do fedainów palestyńskich – bojowników palestyńskich ugrupowań polityczno-militarnych[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Organizacja została założona w 1995 roku[a] i była dowodzona przez najstarszego syna Saddama HusajnaUdajja Husajna[1]. Liczyła ok. 30–40 tys. członków[2][1]. Członkowie tej organizacji wyróżniali się szczególnym oddaniem Saddamowi Husajnowi – większość fedainów wywodziła się ze szczepu Bu Nasser, zamieszkującego okolice Tikritu, rodzinnego miasta Saddama[2]. Rekruci byli wabieni przywilejami – fedainom nadawano ziemie, przyznawano wysokie pensje i dodatkowe racje żywnościowe a także obejmowano darmową opieką medyczną[2].

W 1996 roku Udajj miał utracić dowództwo po tym, jak wyposażył oddziały fedainów w broń elitarnej Gwardii Republikańskiej bez wiedzy ojca[1]. Kontrolę nad organizacją miał wówczas tymczasowo przejąć młodszy syn Saddama – Kusajj Saddam Husajn, po czym dowództwo przejął z powrotem Udajj[1].

Organizacja jest podejrzewana o wiele aktów przeciwko opozycji i działalność ze szczególnym okrucieństwem – fedaini mieli dokonywać egzekucji i aktów dekapitacji politycznych przeciwników reżimu[1]. W czasie wojny w Iraku w 2003 roku, fedaini stawiali twardy opór[2]. Po zakończeniu działań wojennych, organizacja uległa rozproszeniu[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Inne źródła podają, że organizacja została założona w październiku 1994 roku, patrz Nance (2014).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f David Seddon: A Political and Economic Dictionary of the Middle East. Routledge, 2013. ISBN 978-1-135-35561-6. [dostęp 2017-03-03].
  2. a b c d e Malcolm W. Nance: The Terrorists of Iraq: Inside the Strategy and Tactics of the Iraq Insurgency 2003-2014. CRC Press, 2014, s. 38–53. ISBN 978-1-4987-0691-9. [dostęp 2017-03-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]