Ferdynand Hoesick

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ferdynand Hoesick
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 października 1867
Warszawa
Data i miejsce śmierci 13 kwietnia 1941
Warszawa
Narodowość polska
Odznaczenia
Złoty Wawrzyn Akademicki

Ferdynand Hoesick (ur. 16 października 1867 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 1941 tamże) – polski księgarz i wydawca, pisarz, historyk literatury, muzykograf, redaktor naczelny „Kurjera Warszawskiego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn księgarza i wydawcy Ferdynanda Wilhelma Hoesicka (ur. 25 lutego 1835, zm. 26 listopada 1900). Studiował na uniwersytetach w Rydze, Heidelbergu, Krakowie (1888–1890 na UJ historię literatury) oraz na Sorbonie[1]. Był członkiem korporacji "Welecja". W roku 1900 przejął po ojcu firmę księgarsko-wydawniczą, założoną w 1865 i działającą do czerwca 1940. Od 1905 roku działał w Krakowie, a od 1924 był współredaktorem „Kurjera Warszawskiego”[1].

Był autorem pierwszego literackiego opisu Wołomina w książce "Dom rodzicielski" (1935). W 1937 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury[2]. Był wielkim miłośnikiem Zakopanego i Tatr, turystą i taternikiem[3].

Jest autorem zapomnianych dzisiaj wielotomowych opracowań: "Życie Juliusza Słowackiego na tle współczesnej epoki" (1896-1897), "Miłość w życiu Zygmunta Krasińskiego" (1899) oraz "Chopin. Życie i twórczość" (1910-1911), ponadto książek o życiu i twórczości Juliana Klaczki oraz Stanisława Tarnowskiego, a także czterotomowego dzieła "Tatry i Zakopane. Przeszłość i teraźniejszość", wydanego w latach 1920-1931. Opublikował trzy odnalezione utwory Chopina, w tym walce Es-dur i A-dur, a także utwory Adama Asnyka zebrane w trzech tomach w roku 1916.

Ogłosił dwa zbiory opowiadań "Samotność" oraz "Niedole małżeńskie", a ponadto powieść "Nemezis", które nie zostały dobrze przyjęte przez krytykę. W roku 1935 ukazał się w czterech tomach jego pamiętnik "Dom rodzicielski", wznowiony w skróconej dwutomowej wersji w 1959 roku pod tytułem "Powieść mojego życia".

Wiele prac Hoesicka (podpisującego się także jako Hösick) znajduje się w zbiorach Biblioteki Narodowej. Są to m.in.: zeszyty szkolne, notatki akademickie - zarówno w języku polskim, rosyjskim, niemieckim i francuskim, dzienniki z podróży po Europie, materiały do książki "Dom rodzicielski", rękopisy artykułów o Chopinie, Asnyku i Wyspiańskim czy listy do ojca. W roku 2016 z okazji obchodów 75 rocznicy śmierci Hoesicka Biblioteka Narodowa udostępniła ponad 80 zdigitalizowanych prac Hoesicka na swoim portalu Polona[4].

Jego wnuczką jest Beatrix Podolska.

Dzieła (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Chopin. Życie i twórczość (tom 1–3, 1910–1911)[1]
  • Samotność (1895)
  • Sienkiewicz jako felietonista. Zapomniane kartki z teki Litwosa. (1902)
  • Niedole małżeńskie (1915)
  • Nemezis (1913)
  • Życie Juliusza Słowackiego na tle współczesnej epoki (tom 1–3, 1896–1897)
  • Miłość w życiu Zygmunta Krasińskiego (tom 1–2, 1899)
  • Tatry i Zakopane. Przeszłość i teraźniejszość (tom 1–4, 1920–1931).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Ferdynand Hoesick (pol.). chopin.nifc.pl. [dostęp 2012-01-23].
  2. Rocznik Polskiej Akademii Literatury 1937–1938. Warszawa: 1939, s. 174.
  3. Hoesick Ferdynand.
  4. 75. rocznica śmierci. [dostęp 2016-09-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]