Fikcyjny reportaż o rosyjskiej interwencji w Gruzji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fikcyjny reportaż o rosyjskiej interwencji w Gruzji - dwudziestominutowy materiał nadany przez prywatną gruzińską telewizję Imedi w dniu 13 marca 2010. Reportaż wywołał panikę wśród mieszkańców Gruzji, ponieważ kilkanaście miesięcy wcześniej Gruzja stoczyła pięciodniową wojnę z Rosją, zakończoną porażką.

Relacja[edytuj | edytuj kod]

Przeprowadzono udany zamach na prezydenta Osetii Południowej Edouarda Kokojty. Następnie Rosja zażądała dymisji prezydenta Gruzji Micheila Saakaszwili jako "wspierającego terroryzm". Gruzja zarządziła ewakuację swoich władz, w trakcie której zginął Saakaszwili. Rosjanie zbombardowali miasto Cchinwali oraz lotniska i porty, po czym wkroczyli na teren Gruzji. Opozycja z Nino Burdżanadze na czele przejęła władzę w kraju[1]. Raporty donosiły także o śmierci polskiego prezydenta Lecha Kaczyńskiego, którego samolot eksplodował w powietrzu, gdy leciał do Tbilisi na pomoc Gruzji[2].

Reakcje[edytuj | edytuj kod]

Przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso wezwał rząd Gruzji, aby nie podsycał napięć w regionie. Premier Gruzji Nika Gilauri oświadczył, że sprawa zostanie zbadana przez niezależną komisję ds. telekomunikacji[3]. Rosyjskie MSZ zarzuciło gruzińskim władzom "paranoję", a dziennikarzom telewizji Imedi "brak odpowiedzialności"[4].

16 marca 2010 tygodnik Time umieścił fikcyjny reportaż na szczycie listy 10 najbardziej szokujących mistyfikacji w historii[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gruzja w panice po emisji filmu o drugiej wojnie z Rosją (pol.). gazeta.pl, 2010-03-13. [dostęp 2010-04-19].
  2. Грузинская телекомпания Имеди "похоронила" президента Польши (ros.). regnum.ru, 15.03.2010. [dostęp 2010-04-19].
  3. Unia apeluje do Gruzji, by nie drażniła Rosji (pol.). tvn24.pl, 18.03.2010. [dostęp 2010-04-19].
  4. Gruzja: wywołali panikę, ale zachowają stanowiska (pol.). polskieradio.pl, 18.03.2010. [dostęp 15 marca 2010].
  5. Top 10 Shocking Hoaxes (ang.). time.com, 18.03.2010. [dostęp 2010-04-19].