Micheil Saakaszwili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Micheil Saakaszwili
მიხეილ სააკაშვილი
Flickr - europeanpeoplesparty - EPP Congress Warsaw (632).jpg
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1967
Tbilisi
Gruzja Prezydent Gruzji
Przynależność polityczna Zjednoczony Ruch Narodowy
Okres urzędowania od 20 stycznia 2008
do 17 listopada 2013
Poprzednik Nino Burdżanadze (p.o.)
Następca Giorgi Margwelaszwili
Gruzja Prezydent Gruzji
Przynależność polityczna Zjednoczony Ruch Narodowy
Okres urzędowania od 25 stycznia 2004
do 25 listopada 2007
Poprzednik Nino Burdżanadze (p.o.)
Następca Nino Burdżanadze (p.o.)
Odznaczenia
Order Honoru (Armenia) Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Medal 10 lat Astany (Kazachstan) Krzyż Uznania (Łotwa) Kollana Orderu Pro Merito Melitensi Order Republiki (Mołdawia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP Order Republiki Serbii II stopnia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Micheil Saakaszwili i Lech Kaczyński. (2006)
Saakaszwili podczas spotkania z Johnem Kerrym. (2013)

Micheil Saakaszwili (czasem używa się rosyjskiej formy imienia: Michaił), gruz. მიხეილ სააკაშვილი (ur. 21 grudnia 1967 w Tbilisi) – adwokat, polityk gruziński, prezydent Gruzji od 25 stycznia 2004 do 25 listopada 2007 oraz ponownie od 20 stycznia 2008 do 17 listopada 2013.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Uniwersytetu Kijowskiego (1992), następnie ukończył prawo na Uniwersytecie Columbia. Odbył krótką praktykę w firmie adwokackiej Patterson, Belknap, Webb & Tyler.

W 1995 powrócił do Gruzji i przy poparciu Zuraba Żwanii, wstąpił do popierającego Edwarda Szewardnadze Związku Obywatelskiego. W 1998 został przewodniczącym klubu poselskiego Związku Obywatelskiego. W 2000 z nadania prezydenta Szewardnadze został ministrem sprawiedliwości. Z funkcji tej zrezygnował w 2001, kiedy to wystąpił również ze Związku Obywatelskiego. Przeszedł do opozycji i założył własną partię Zjednoczony Ruch Narodowy, która wygrała wybory samorządowe w Tbilisi w 2002. Pełnił funkcję przewodniczącego rady miasta.

W listopadzie 2003, wraz z Zurabem Żwanią i Nino Burdżanadze przewodził tzw. rewolucji róż, która doprowadziła 23 listopada 2003 do bezkrwawego obalenia prezydenta Eduarda Szewardnadze. W kolejnych wyborach prezydenckich w styczniu 2004 zwyciężył Saakaszwili, uzyskując ponad 96% głosów.

Przeciwnicy zarzucali jednak prezydentowi dążenie do wprowadzenia rządów autorytarnych i przypisywali odpowiedzialność za wszechobecną korupcję i spadek poziomu życia Gruzinów. Na początku listopada 2007 opozycja zorganizowała falę protestów w Tbilisi, które po kilku dniach zostały rozpędzone przez policję z użyciem siły. 7 listopada prezydent wprowadził stan wyjątkowy na terenie całego kraju, zaś następnego dnia zapowiedział, zgodnie z żądaniami opozycji, przeprowadzenie przedterminowych wyborów prezydenckich w dniu 5 stycznia 2008. 16 listopada zniesiono w Gruzji stan wyjątkowy. Saakaszwili ustąpił z urzędu prezydenta 25 listopada 2007, by móc ubiegać się o reelekcję w przedterminowych wyborach.

W I turze wyborów prezydenckich, która odbyła się 5 stycznia 2008 Saakaszwili zdobył 52,8% głosów, czym zapewnił sobie reelekcję. Drugi wynik (27%) uzyskał kandydat opozycji Lewan Gaczecziladze. 20 stycznia 2008 formalnie objął po raz drugi urząd prezydenta.

Postrzegany jest jako polityk silnie prozachodni i deklaruje, że jego celem jest członkostwo Gruzji w NATO.

3 marca 2008 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RP za „wybitne zasługi w rozwijaniu współpracy między Rzecząpospolitą Polską a Gruzją”[1].

21 kwietnia 2010 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Columbia[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Micheil Saakaszwili poślubił urodzoną w Holandii Sandrę Roelofs, którą poznał w 1993. Para ma dwóch synów: Eduarda (ur. 21 lipca 1995) i Nikoloza (ur. 19 grudnia 2005)[3]. W czerwcu 2011 Eduard pobił rekord świata w szybkości pisania na iPadzie[4][5].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]