Fiodor Numsen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fiodor Michajłowicz Numsen
Фёдор Михайлович Нумсен
Frederik von Numsen
generał kawalerii generał kawalerii
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1732
Vejle
Data i miejsce śmierci 21 kwietnia 1802
Petersburg
Przebieg służby
Lata służby 1750–1802
Siły zbrojne Armia Królestwa Danii, Armia Imperium Rosyjskiego
Główne wojny i bitwy wojna siedmioletnia, wojna rosyjsko-szwedzka (1788-1790)
Odznaczenia
Kawaler Orderu Danebroga (Dania) Order Orła Białego Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – III klasy (Imperium Rosyjskie)

Fiodor (Frederik) Michajłowicz Numsen, (ros. Фёдор/Фредерик Михайлович Нумсен, ur. 10 lutego 1737 w Vejle, zm. 9 kwietnia?/21 kwietnia 1802 w Petersburgu) – generał-lejtnant Armii Duńskiej, a następnie generał kawalerii Armii Imperium Rosyjskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 lutego 1737 w duńskim Vejle[1][2]. Był synem duńskiego marszałka Michaela Numsena i Margrethe Marie Thomasine von Ingenhaef (1705–1776)[2]. W 1750 roku wstąpił na służbę wojskową, w 1754 roku otrzymał stopień porucznika, a w 1761 roku kapitana kawalerii[1]. W 1760 roku został szambelanem królewskim[2]. Uczestniczył w wojnie siedmioletniej, służąc w oddziałach austriackich i francuskich, m.in. w sztabie Claude-Louisa de Saint-Germaina[2]. Jeszcze w 1769 roku został odznaczony Orderem Orła Białego. W latach siedemdziesiątych znajdował się w gronie przeciwników Johanna Friedricha Struenseego[2]. W kolejnych latach, m.in. w miastach Fredericia i Randers, dowodził pułkami dragonów[2]. W 1773 roku znalazł się w komisji ds. reformy armii, a także otrzymał Order Dannebroga[2]. Od 1777 roku w stopniu generała-majora[1]. Znajdował się w gronie towarzyskim następcy tronu księcia Fryderyka[2]. W 1789 roku mianowany generałem-lejtnantem, jednakże jeszcze pod koniec lat osiemdziesiątych popada w niełaskę, z uwagi na nieprawidłowości jakie wykryto w dowodzonych przez niego regimentach, za co zostaje pozbawiony dowództwa[2]. W 1789 roku przechodzi na służbę rosyjską[2][3].

W latach 1788–1790 brał udział w wojnie rosyjsko-szwedzkiej, gdzie służył m.in. we flocie, pod dowództwem Karla von Nassau-Siegen[3]. W 1790 został kawalerem rosyjskiego Orderu św. Jerzego, a także otrzymał Order Świętego Aleksandra Newskiego[3]. Był inspektorem kawalerii dywizjonu liflandzkiego. Dowodząc oddziałami stacjonującymi w tym rejonie Imperium Rosyjskiego mieszkał w Valdze[1]. W 1797 roku otrzymał stopień generała kawalerii[1]. Od 3 grudnia 1796 do 15 kwietnia 1799 roku dowodził 12 Starodubowskim Pułkiem Dragonów[4]. Cieszył się łaską Katarzyny II, a po jej śmierci także cesarza Pawła I[2]. Zmarł 9 kwietnia?/21 kwietnia 1802 roku w Petersburgu[5].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Herb rodu Numsenów

Syn duńskiego marszałka Michaela Numsena (ur. 28 mar 1686, zm. 7 września 1757) i Margrethy Marii Thomasiny von Ingenhaef (ur. 8 marca 1705, zm. 8 października 1776). 16 grudnia 1763 roku poślubił w kopenhaskim kościele zamkowym w Christiansborgu damę dworu Franciskę Eleonorę von der Osten (ur. 14 lipca 1737 w Sorø, zm. 8 stycznia 1765 w Aarhus)[2][6]. Z tego związku:

  • Frederica Juliane Marie von Numsen (ur. 25 września 1764 w Aarhus, rok śmierci nieznany)[6]

3 listopada 1775 roku, w kościele w Borbjerg, poślubił Elisabeth Birgittę Sehested (ur. 6 października 1727, zm. 23 czerwca 1804 w Holstebro)[2][6]. Małżeństwo to pozostało bezdzietne[6].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Eha.ee: Frederik Numsen (est.). [dostęp 2014-02-04].
  2. a b c d e f g h i j k l m Denstoredanske.dk: Frederik Numsen (duń.). [dostęp 2014-02-04].
  3. a b c Vostlit.info: Записки Адмирала Чичагова. Комментарии (ros.). [dostęp 2014-02-04].
  4. Museum.ru: Нумсен Фёдор Михайлович (ros.). [dostęp 2014-02-04].
  5. Roskildehistorie.dk: Numsen (duń.). [dostęp 2014-02-04].
  6. a b c d Finnholbek.dk: Frederik von Numsen (duń.). [dostęp 2014-02-04].