Florenc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Florenc
Zdjęcie Florenc
peron stacji linii B
Data otwarcia 2 listopada 1985
Poprzednie nazwy Sokolovská
Długość peronu 109,5 m
Szerokość peronu 16 m
Kubatura stacji 117 154 m³
Głębokość stacji 39 m
B Zličín – Černý Most
Poprzednia stacja Náměstí Republiky
Następna stacja Křižíkova
C Letňany – Háje
Poprzednia stacja Vltavská
Następna stacja Hlavní nádraží
Położenie na mapie Pragi
Mapa lokalizacyjna Pragi
Florenc
Florenc
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Florenc
Florenc
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Florenc
Florenc
Ziemia 50°05′27,46″N 14°26′21,62″E/50,090961 14,439339
Portal Portal Transport szynowy

Florenc – jeden z trzech węzłów przesiadkowych metra praskiego, składający się ze stacji linii B i C. Położony jest w dzielnicy o tej samej nazwie (używanej potocznie).

Do 22 lutego 1990 roku węzeł nosił nazwę Sokolovská, od jednej z ulic nad nim przebiegających.

Stacja linii C została otwarta 9 maja 1974 roku (razem z całym pierwszym odcinkiem metra w Pradze), a linii B – 2 listopada 1985. W sierpniu 2002 roku zostały poszkodowane przez powódź – węzeł Florenc jest położony około 300 metrów od Wełtawy, która wówczas wystąpiła ze swego koryta.

Przejście między peronami obu linii składa się z systemu korytarzy i schodów ruchomych.

Obie stacje posiadają windy umożliwiające osobom niepełnosprawnym dostęp do peronów, jednak w przypadku przesiadania się z jednej linii na drugą, konieczne jest przejście między tymi windami na poziomie ulic je oddzielających. Dojście do stacji prowadzi przez dwa westybule: północny – ulokowany w miejsce wyburzonych pod jego budowę kamienic u zbiego ulic Sokolovská i Ke Štvanici – oraz południowy, przy ulicy Křižíka. Łączy je podziemny pasaż.

Węzeł obejmujący stacje linii B i C jest dogodnie powiązany z komunikacją naziemną – rejon ten obsługują zarówno tramwaje (ulice Sokolovská, Na Poříčí), jak i autobusy miejskie (Ke Štvanici, Křižíkova). W pobliżu znajduje się największy dworzec autobusowy Czech – Ústřední autobusové nádraží Florenc.

Między stacjami Florenc i Vltavská na trasie C rozpoczyna się jednotorowy łącznik z linią B, kończący się po wschodniej stronie stacji trasy „żółtej”. Jego utworzenie było konieczne ze względu na fakt, że przed wybudowaniem zajedni Zličín, wozy kursujące na linii B korzystały z zajezdni Kačerov, do której prowadziła trasa C.

Stacja linii B[edytuj]

Stacja na linii B ma charakter trzynawowej, z rzędami słupów przedzielającymi oba perony. Ściany stacji zostały udekorowane ceramicznymi kaflami o różnych odcieniach brązu i beżu. Budowa, prowadzona w latach 1977–1985, pochłonęła 560 milionów koron czechosłowackich. W przeciwieństwie do stacji linii C, nie została zbudowana metodą odkrywkową. Po wschodniej stronie, między tunelami wiodącymi dalej w kierunku wschodnim, ulokowano tor odstawczy, będący częścią łącznika tras B i C. W latach 1985–1990, do momentu otwarcia odcinka II.B, stacja miała charakter końcowej.

Stacja linii C[edytuj]

Stacja na trasie C była budowana metodą odkrywkową (ściany z żelbetu) w latach 1969–1974. Została ulokowana ponad biegnącą kilkadziesiąt metrów linią B, a równocześnie pod pasażem łączącym północny i południowy westybul stacji. Charakterystyczną cechą jest brak filarów dzielących przestrzeń peronów, co czyni ją jednonawową. Ogólny koszt budowy stacji wyniósł ponad 210 milionów ówczesnych koron. Do czasu przedłużenia linii C w kierunku północnym (1984), stacja Sokolovská, późniejsza Florenc, była końcową dla tej trasy.

W początkowym okresie istnienia stacji pociągi metra, które miały zawracać w kierunku przeciwnym, musiały wykorzystywać znajdujące się po południowej stronie peronów skrzyżowanie dwóch torów. Dopiero w grudniu 1978 roku oddane zostały od użytku właściwe tory odstawcze.

Linki zewnętrzne[edytuj]