Florian z Korytnicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Florian z Korytnicy herbu Jelita (ur. w II połowie XIV wieku, zm. nie wcześniej r. 1430) – średniowieczny rycerz oraz możnowładca polski, podczaszy sandomierski, starosta lwowski, kasztelan wiślicki.

Brał udział w Bitwie pod Grunwaldem, dowodząc 48. chorągwią. W 1430 podpisał przywilej jedlnieński. W 1413 r. wystawił w Korytnicy drewniany kościół parafialny[1] pw. św. Jana Chrzciciela.

W krakowskich księgach sądowych z lat 1389–99 zapisany jest spór Floriana z Korytnicy z krakowską mieszczką Katarzyną o 13 grzywien.[potrzebny przypis]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bronisław Włodarski, Florian z Korytnicy, s. 40.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]