Fortuna (film 1972)
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
10 lutego 1973 |
| Kraj produkcji | |
| Język |
polski |
| Czas trwania |
54 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia |
Janusz Pawłowski |
| Scenografia | |
| Kostiumy | |
| Montaż | |
| Produkcja |
Fortuna – polski film fabularny z 1972 roku. Ekranizacja powieści Andrzeja Struga pt. Fortuna kasjera Śpiewankiewicza (1928).
Plenery: Wrocław.
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Józef Nalberczak – kasjer Hieronim Śpiewankiewicz
- Ewa Szykulska – Mańka Piecuch „Ada”
- Bolesław Abart – komisarz
- Henryk Hunko – kasjer Zajączkowski
- Ryszard Kotys – kasiarz Ważych
- Lech Łotocki – kasjer Kołepczyński
- Eliasz Kuziemski – dyrektor Sapołowicz
- Zdzisław Kuźniar – „Krzywy Edek”
- Kazimierz Ostrowicz – starszy Kolasiewicz
- Andrzej Wojaczek – młodszy Kolasiewicz
- Tadeusz Galia – policjant
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Polska, lata 20. czas kryzysu. Kasjer Banku Handlowego Śpiewankiewicz dowiaduje się, że jego przełożeni planują wielki przekręt. Dyrektorzy proponują mu nawet pokaźną gratyfikację za pomoc. Do nieuczciwości namawia go również Ada – niedawno poznana, urocza sklepowa, z którą romansuje. Jednak kasjer nie może się zdecydować. Jego nieufność wzmaga się, gdy widzi u Ady kilku podejrzanych typów. Choć dziewczyna usiłuje zmiękczyć Śpiewankiewicza obietnicą wspólnej podróży za granicę, kasjer utwierdza się w przekonaniu, że ukochana należy do gangu Krzywego Edka. Co gorsza, na bankowe dolary dybie też konkurencyjna banda Kolasiewiczów. Przyparty do muru Śpiewankiewicz obiecuje i jednym, i drugim upragnione pieniądze.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Fortuna w bazie filmpolski.pl
- Fortuna w bazie Filmweb