Francisco de Sá de Miranda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Francisco de Sá de Miranda (ur. ok. 1481, zm. ok. 1558) – portugalski poeta i humanista renesansowy.

Jego zasługą jest wprowadzenie do portugalskiej literatury gatunków poetyckich renesansu włoskiego, takich jak sonet[1], ekloga, list poetycki. W ten sposób poeta przygotował grunt pod późniejsze wystąpienie Luisa de Camõesa. Rolę poety można porównać do tej, jaką w Anglii odegrali Thomas Wyatt i Henry Howard. Najbardziej znanym utworem Francisca de Sá de Mirandy jest sonet O sol é grande, caem co’a calma as aves, przedrukowywany we wszystkich antologiach poezji portugalskiej i zamieszczany na licznych stronach internetowych. Utwór ten przełożył na język polski Julian Adolf Święcicki[2]. Był też autorem komedii prozą (Os estrangeiros, 1528) wzorowanych na dziełach Plauta i Terencjusza.

Bibliografia[edytuj]

  • Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999

Przypisy

  1. Tłumaczenia na angielski można odnaleźć w antologii Lusitania illustrata. Notices on the history, antiquities, literature &c, by John Adamson, Newcastle on Tyne 1842, s. 1-4.
  2. Obraz literatury powszechnej w streszczeniach i przykładach. Ułożyli Piotr Chmielowski i Edward Grabowski, Tom drugi. czasy nowożytne, Warszawa 1896, s. 122.