Franciszek Frączek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Frączek, pseudonim artystyczny Słońcesław z Żołyni (ur. 1908 w Żołyni, zm. 4 lipca 2006 w Krzemienicy) – polski malarz i grafik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował przez rok w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a potem naukę kontynuował w gronie artystów skupionych w Szczepie Rogate Serce – grupie artystycznej czerpiącej inspirację z kultury Słowian założonej przez sławnego rzeźbiarza Stanisława Szukalskiego[1]. Od momentu wstąpienia do Szczepu w roku 1939 aż do śmierci utożsamiał się artystycznym kredo tej grupy. Ze wszystkich uczniów Szukalskiego był najbardziej konsekwentny i najdalej poszedł w realizacji założonych przez niego haseł. Stworzył własny i niepowtarzalny styl, sztukę o rodowodzie polskim, słowiańskim. W swojej twórczości inspirację czerpał z pogańskiej historii słowiańszczyzny oraz z kultury i tradycji ludowej. W życiu kierował się maksymą: Jeżeli zgubiłeś drogę i chcesz ją odnaleźć posłuchaj tętna tej ziemi. Jeśli ogłuchłeś na jej głos, szukaj jej w mitach ludu. Wydał dwa zbiory legend z okolic Łańcuta. Do momentu śmierci był ostatnim żyjącym członkiem Szczepu.

Miał liczne wystawy indywidualne oraz zbiorowe w kraju i za granicą m.in. w Nowym Jorku, Lwowie, Wilnie, Chicago, Paryżu, Poznaniu, Warszawie, Krakowie, Gdańsku i Lublinie.

W latach 30. udzielał się w wiejskim ruchu młodzieżowym[2]. Podczas II wojny światowej działał w ruchu oporu i w tajnym nauczaniu[2].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lechosław Lameński, Stach z Warty Szukalski i Szczep Rogate Serce, Lublin: Wydawnictwo KUL, 2007, ISBN 978-83-7363-554-8, OCLC 177297456.
  2. a b c Wpisani do „Księgi zasłużonych dla województwa rzeszowskiego”. „Nowiny”. Nr 169, s. 3, 23 lipca 1987. 
  3. J. G.. Laureaci nagród im. Franciszka Kotuli. „Nowiny”. Nr 61, s. 3, 27 marca 1991. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]