Franciszek Stoch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Stoch
major audytor major audytor
Data i miejsce urodzenia 5 września 1887
Dobczyce
Data śmierci 7 czerwca 1947
Przebieg służby
Lata służby 1914-1921 i 1944
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Dywizjon Żandarmerii Wojskowej Nr 2
Stanowiska dowódca dywizjonu żandarmerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
powstanie warszawskie
Późniejsza praca adwokat, poseł

Franciszek Stoch (ur. 5 września 1887 w Dobczycach, zm. 7 czerwca 1947) – doktor prawa, major audytor Wojska Polskiego, poseł na Sejm V kadencji 1938–1939.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Franciszek Stoch urodził się 5 września 1887 roku w Dobczycach. Od 1914 roku pełnił służbę w szeregach Legionów Polskich. 25 czerwca 1915 roku awansował na chorążego, a 1 listopada 1916 roku na podporucznika[1]. 1 lipca 1916 roku pełnił służbę w Komendzie Placu w Wiedniu (komendantem placu był major Roman Albinowski, a komendzie pełnili służbę podporucznik doktor Adolf Maciesza i podporucznik hrabia Władysław Michałowski). W sierpniu 1916 roku został przeniesiony do 3 Pułku Piechoty Legionów[2]. W kwietniu 1917 roku w Warszawie na Wyższym Kursie Szkoły Żandarmerii wykładał instrukcję służbową żandarmerii i przepisy kancelaryjne. 5 maja 1917 roku został czasowo odkomenderowany do Sądu Polowego Komendy Legionów Polskich w Warszawie w charakterze instruktora prawnego[3]. 3 sierpnia 1917 roku został przeniesiony z 3 Pułku Piechoty do Komendy Kursu Wyćwiczenia Nr 3 w Ostrowi na stanowisko adiutanta[4].

7 grudnia 1918 roku został mianowany dowódcą Żandarmerii przy Okręgu Generalnym Lubelskim z uprawnieniami dyscyplinarnymi pułkownika[5][6]. Od 17 czerwca do 1 lipca 1919 roku był naczelnikiem Wydziału III Komendy Głównej Policji Państwowej[7]. W lipcu 1919 roku powrócił na stanowisko dowódcy Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 2 w Lublinie[8]. 15 stycznia 1921 roku został przeniesiony do korpusu oficerów sądowych[9].

W latach 1923–1924 był oficerem rezerwy Korpusu Sądowego, zweryfikowanym w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku[10][11]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lublin-Miasto. Zajmował wówczas 5. lokatę na liście starszeństwa oficerów Korpusu Sądowego, w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku[12]. W dwudziestoleciu międzywojennym prowadził praktykę adwokacką w Lublinie. Mieszkał przy Alejach Racławickich 6 w Lublinie[13]. 6 listopada 1938 roku został wybrany na posła do Sejmu V kadencji z Okręgu nr 39 Łuków, otrzymując 58.727 głosów. 28 listopada 1938 roku złożył ślubowanie poselskie[14].

W czasie powstania warszawskiego pełnił służbę w Szpitalu Polowym na ulicy Hożej 39/41[15]. Franciszek Stoch był żonaty z Janiną z Herburt Modzelewskich (ur. 8 lutego 1900, zm. 18 maja 1975)[16].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 19.
  2. Wykaz oficerów pełniących służbę w dniu 1 lipca 1916 roku w oddziałach podległych c. i k. Komendzie Grupy Legionów Polskich, Wykaz oficerów przybyłych o odeszłych z Komendy Grupy LP za okres od 1 do 15 sierpnia 1916 roku, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I. 120.1.359 s. 66, 89 [1].
  3. Odprawy Komendy Legionów Polskich, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I.120.1.295b, s. 299 [2].
  4. Odprawy Komendy Legionów Polskich, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I.120.1.295b, s. 500 [3].
  5. Suliński 2003 ↓, s. 33-34.
  6. Poźniakowska-Hanak 2006 ↓, s. 106, 115.
  7. Wykaz naczelników wydziałów Komendy Głównej Policji Państwowej w latach 1919-1939, „Policja Państwowa” Portal o przedwojennej policji [4].
  8. Poźniakowska-Hanak 2006 ↓, s. 122 podała, że dywizjonem dowodził od sierpnia 1919 roku.
  9. Suliński 2012 ↓, s. 28.
  10. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1094.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 989.
  12. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 197.
  13. Spis abonentów sieci telefonicznych Dyrekcji Poczt i Telegrafów w Lublinie i Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej w mieście Lublinie na 1939 roku, Wydawnictwo Państwowego Przedsiębiorstwa „Polska Poczta, Telegraf i Telefon”, Warszawa styczeń 1939, s. 40 Lb.
  14. Sprawozdanie Stenograficzne z 1 posiedzenia w dniach 28 i 29 listopada 1938 roku, Sejm Rzeczypospolitej, Drukarnia Państwowa, Warszawa 1938, s. 4.
  15. Franciszek Stoch. Powstańcze biogramy [5].
  16. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [6].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Stoch, Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918 [7].