Front Białoruski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Front Białoruski – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

I formowanie[edytuj]

Utworzony 11 września 1939 roku na bazie Białoruskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego.

Dowódca Frontu:

Skład

Dodatkowo w trakcie działań w Polsce do Frontu Białoruskiego włączono 3 korpusy strzeleckie, 17 Dywizji Strzelców i brygadę pancerną.

II formowanie[edytuj]

Utworzony 20 października 1943 z przemianowania Frontu Centralnego.

Dowódca Frontu:

Początkowy skład:

Front rozwinął się na linii: dolny bieg rzeki Soż, Homel, Łojew, Czarnobyl, Tieremce. Walczył przeciw Grupie Armii "Środek".

Przeprowadził operację homelsko-rzeczycką (10–30 listopada 1943) w wyniku której osiągnął linię: Mozyrz, Żłobin, Bychów, Czausy. 14 stycznia 1944 wyzwolił Mozyrz i Kalinkowicze. 17 lutego 1944 przemianowany na 1 Front Białoruski.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 1 wyd.: MON 1967,
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 28 Moskwa 1978
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 144.