2 Front Białoruski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 Front Białoruski
2-й Белорусский фронт
Ilustracja
Sztandar 2 Frontu Białoruskiego z Muzeum Sił Zbrojnych FR w Moskwie
Historia
Państwo

 ZSRR

Sformowanie

1944

Rozformowanie

1945

Tradycje
Rodowód

Frontu Zachodni

Dowódcy
Pierwszy

gen. płk Pawieł Kuroczkin

Ostatni

marszałek Konstanty Rokossowski

Działania zbrojne
II wojna światowa
Operacja Bagration
Operacja wiślańsko-odrzańska
operację wschodniopruska
operacja pomorska
Operacja berlińska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Podległość

Stawka

2 Front Białoruski (ros. 2-й Белорусский фронт) – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

I formowanie[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 24 lutego 1944 na styku Frontu Białoruskiego (od tej pory 1 Frontu Białoruskiego) i 1 Frontu Ukraińskiego z części armii obu tych Frontów. Działał na kierunku kowelskim. Rozformowany 5 kwietnia 1944. Jego wojska przekazano do 1 Frontu Białoruskiego[1].

II formowanie[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 24 (19 ?) kwietnia 1944 z części wojsk Frontu Zachodniego.

Rozwinął się na linii: Bajewo, Czausy, Chołopiejew przeciw niemieckim związkom 4 Armii Grupy Armii „Środek” i w okresie 23 czerwca – 31 lipca 1944wziął udział w operacji białoruskiej przeciw wojskom Grupy Armii „Środek” osiągając rejon Łomży. W okresie 13 – 31 stycznia 1945 wraz z 3 Frontem Białoruskim przeprowadził operację wschodniopruską przeciw Grupie Armii „Mitte” (od 26 stycznia 1945 Grupa Armii „Nord”) rozcinając ją na 3 izolowane zgrupowania w rejonie Królewiec, Braniewo i Sambię[1].

1 – 30 marca 1945 we współdziałaniu z prawoskrzydłowymi związkami 1 Frontu Białoruskiego przeprowadził operację pomorską przeciw niemieckiej Grupie Armii „Weichsel”, opanowując Pomorze.

16 kwietnia – 8 maja 1945 w czasie operacji berlińskiej nacierał z rejonu dolnego biegu Odry na: Rugię, Stralsund, Wismar, Grabow[1].

Na bazie dowództwa frontu w 1945 utworzono Grupę Wojsk Okupacyjnych w Niemczech oraz Radziecką Administrację Wojskową w Niemczech, następnie dowództwo Północnej Grupy Wojsk Radzieckich.

Dowództwo 2 Frontu Białoruskiego[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Skład
czerwiec 1944[1]: styczeń 1945[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Sobczak (red.) 1975 ↓, s. 144.
  2. Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s.590.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]