Fuga dysocjacyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fuga dysocjacyjna
ICD-10 F44.1
Stan fugi
DSM-IV 300.13

Fuga (fuga dysocjacyjna, ucieczka histeryczna) to dysocjacyjne zaburzenie nerwicowe, polegające na ucieczce z dotychczasowej sytuacji, prawie zawsze nieprzyjemnej. Może objawiać się np. zmianą pracy zawodowej albo daleką podróżą. Osoby w stanie fugi mają całkowitą amnezję wsteczną (sprawiają wrażenie nieświadomych własnej przeszłości), a po powrocie do "poprzedniej tożsamości" nie potrafią przypomnieć sobie okresu fugi[1].

Często jest spotykana w zaburzeniach osobowości, zwłaszcza typu histrionicznego[potrzebne źródło].

Nie diagnozuje się fugi dysocjacyjnej po napadzie padaczkowym.

Zjawiskiem podobnym jest skłonność do bezcelowych wędrówek - poriomania

Nie należy do takich przypadków zaliczać włóczęgostwa czy ucieczki z miejsca przestępstwa.

Przypisy

  1. Kevin Walsh, David Darby: Neuropsychologia kliniczna. Sopot: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2014, s. 115-116. ISBN 978-83-7489-540-8.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.