Góry Domeyki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 24°30′00″S 69°00′00″W/-24,500000 -69,000000

Cordillera de la Sal (Góry Solne) – część Gór Domeyki, w oddali widać szczyty Licancabur i Juriques.

Góry Domeyki[1] (hiszp. Cordillera Domeyko) – pasmo górskie w Andach, w północnym Chile, na zachód od Salar de Atacama. Pasmo ma przebieg południkowy i rozciąga się na długości około 600 km[2][3]. Najwyższy szczyt Gór Domeyki to Cerro Quimal o wysokości 4278 m n.p.m.[4]

Masyw został utworzony z materiałów intruzyjnych i paleozoicznych i rozciąga się w formie płaskowyżu wrzynającego się między Kordylierą Nadbrzeżną a łańcuchem Andów. Stanowi granicę dwóch stref zimnych i suchych: pustyni Atakama w depresji Centralnej i Puna de Atakama, na południowym skraju płaskowyżu andyjskiego w północno-zachodniej Argentynie. Pustynia Atakama jest pasem o długości 1000–1500 km i 900 m wysokości. Zawiera liczne solniska umiejscowione na wysokościach sięgających 2400 m (Pajonales, Punta Negra, Pedernales Isla, Aufrero, Maricunga) zwiększających zasolenie Atakamy. Puna de Atacama w Argentynie, o długości 320 km, 240 km szerokości i wysokości między 3300 i 4000 m, jest również strefą kopalni soli.

Klimat jest skrajnie suchy i tylko na dnie niektórych dolin i załamań terenu istnieją ślady życia. Wpływ mgły pozwala na utrzymanie tej wegetacji, a wpływ prądu El Niño powoduje obfite deszcze w krótkiej porze deszczowej. Rzeka Loa, przepływająca przez ten obszar, niesie swe wody z gór do Pacyfiku, przecinając Kordylierę Nadbrzeżną i pustynię Atacama, gdzie tworzy szeroki zakręt. Góry zawierają cenne zasoby mineralne, szczególnie miedzi i azotanów, które są wykorzystywane od około połowy XIX wieku. Kopalnia miedzi w Chuquicamata jest największą na świecie kopalnią odkrywkową.

W 1948 roku otwarto linię kolejową, która połączyła prowincję Salta w Puna de Atacama z osiedlami położonymi na pustyni o tej samej nazwie (Atacama)[5].

Góry Domeyki zawdzięczają swoją nazwę Ignacemu Domeyce. Nadano ją w roku jego śmierci.

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju: Nazewnictwo geograficzne świata, Zeszyt 1, Ameryka Australia i Oceania. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2004. [dostęp 15 listopada 2008].
  2. Muñoz, N., Charrier, R. and Jordan, T.: Interactions between basement and cover during the evolution of the Salar de Atacama Basin, northern Chile (ang.). Rev. geol. Chile.. [dostęp 15 listopada 2008]. s. 55–80.
  3. Guillermo Chong Diaz: Contribution to the knowledge of the Domeyko Range in the (ang.). [dostęp 15 listopada 2008].
  4. Claudio Latorre, Julio L. Betancourt, Kate A. Rylander, Jay Quade, Oscar Matthei: A vegetation history from the arid prepuna of northern Chile (22^23‡S) over the last 13 500 years (ang.). Elsevier Science, 17 stycznia 2003. [dostęp 15 listopada 2008].
  5. Cordillera_Domeyko.html

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]