Głos góry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głos góry (Yama no Oto) – powieść Yasunariego Kawabaty z 1954 roku. Sfilmowana w tym samym roku przez Mikiego Naruse. Po polsku wydana przez PIW w 1982 roku w tłumaczeniu Ewy Szulc.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Shingo Ogata to 62-letni patriarcha rodziny z Kamakury, biznesmen dojeżdżający pociągiem do Tokio, który wkrótce ma przejść na emeryturę. Ma zaniki pamięci, niepokojące sny, słyszy w nocy dziwne głosy (jak tytułowy "głos góry"). Uważa, że wkrótce umrze, choć nie jest właściwie chory.

Ma żonę Yasuko, syna Shuichiego, który wdaje się w romanse, synową Kikuko, zamężną córkę Fusako odseparowaną od męża. Wszyscy oni z nim mieszkają. Shingo uznaje się za kiepskiego ojca, skoro dzieci mają tyle problemów w małżeństwach, a on tak często był przy nich nieobecny.

Stara się nakłonić syna do rozstania z kochanką, zbliża się do Kikuko, wspomina piękną starszą siostrę Yasuko, która młodo zmarła. Obserwuje górę, wiśnię na podwórku, ptaki i owady, dwie sosny mijane podczas jazdy pociągiem. Myśli o życiu, miłości, towarzystwie. Godzi się z własną śmiertelnością.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]