Yasunari Kawabata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yasunari Kawabata
川端 康成
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1899
Osaka
Data i miejsce śmierci 16 kwietnia 1972
Zushi
Narodowość japońska
Dziedzina sztuki literatura
Yasunari Kawabata przy pracy, 1946

Yasunari Kawabata (jap. 川端 康成 Kawabata Yasunari) ur. 14 czerwca 1899 w Osace, zm. 16 kwietnia 1972 w Zushi – prozaik i poeta japoński. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1968[1] jako pierwszy pisarz japoński[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Osace w bogatej i wykształconej rodzinie. Jego rodzice zmarli, kiedy miał 3 lata, parę lat później zmarła jego babcia, a tuż po niej jedyna siostra, co wywarło wielkie piętno na jego życiu i twórczości.

W latach 1920–1924 studiował na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio. Poznał tam Kana Kikuchi (dziennikarz, dramaturg, pisarz), który zaprosił go do pracy w redakcji Bungei Shunjū, a po studiach w 1924 r. wraz z Riichi Yokomitsu (pisarz) założył pismo Bungei Jidai. Stało się ono ośrodkiem nowej orientacji literackiej, nazwanej neosensualizmem[3].

Pierwszy sukces pisarski odniósł w 1925 r., autobiograficznym opowiadaniem Izu no odoriko (jap. 伊豆の踊子 Tancerka z Izu).

W 1931 r. ożenił się i zamieszkał w Tokio.

W czasie II wojny światowej zajmował się pracą naukową i podróżował po Mandżurii.

W latach 1948-1965 był prezesem japońskiego PEN Clubu. Wtedy też opublikował swoje najsłynniejsze powieści – Tysiąc żurawi (jap. 千羽鶴 Senba-zuru) i Głos góry (jap. 山の音 Yama no oto), które przyniosły mu w 1959 r. prestiżowy Medal Goethego we Frankfurcie, a w 1968 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury (pokonał jednym głosem Witolda Gombrowicza).[potrzebny przypis]

Pod koniec życia był bardzo schorowany. W 1972 r. – dwa lata po samobójstwie swojego przyjaciela, Yukio Mishimy – również popełnił samobójstwo.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Dziennik szesnastolatka (jap. 十六歳の日記 Jūrokusai no nikki, 1925)
  • Tancerka z Izu (jap. 伊豆の踊子 Izu no odoriko, 1926)
  • Ozdoby uczuć (jap. 感情装飾 Kanjō sōshoku, 1926)
  • Krystaliczne fantazje (jap. 水晶幻想 Suishō gensō, 1931)
  • Pieśń liryczna (jap. 抒情歌 Jojōka, 1932)
  • Ptaki i zwierzęta (jap. 禽獣 Kinjū, 1935)
  • Kraina śniegu (jap. 雪国 Yukiguni, 1935-1937)
  • Tysiąc żurawi (jap. 千羽鶴 Senba-zuru, 1949)
  • Głos góry (jap. 山の音 Yama no oto, 1949-1954)
  • Meijin - mistrz go (jap. 名人 Meijin, 1951) – powieść opowiadająca o ostatniej grze wielkiego mistrza w go
  • Jezioro (jap. みづうみ Mizuumi, 1954)
  • Śpiące piękności (jap. 眠れる美女 Nemureru bijo, 1961)
  • Piękno i smutek (jap. 美しさと哀しみと Utsukushisa to kanashimi to, 1961-1963)
  • Stara stolica (jap. 古都 Koto, 1962)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]