Głuptak niebieskonogi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Głuptak niebieskonogi
Sula nebouxii[1]
Milne-Edwards, 1882
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd głuptakowe
Rodzina głuptaki
Rodzaj Sula
Gatunek głuptak niebieskonogi
Podgatunki
  • S. n. nebouxii Milne-Edwards, 1882
  • S. n. excisa Todd, 1948
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     kolonie lęgowe

     zasięg występowania na oceanie

Głuptak niebieskonogi[3], gap niebieskonogi (Sula nebouxii) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny głuptaków (Sulidae), zamieszkujący zachodnie wybrzeże Meksyku, Ameryki Centralnej i Południowej oraz wyspy Galapagos.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Sula: norweska nazwa Sula dla głuptaków, od staronordyjskiego Súla[4].
  • nebouxii: Adolphe-Simon Neboux (1806–1885), francuski chirurg służący w marynarce francuskiej, odkrywca i przyrodnik[5].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia dwa podgatunki S. nebouxii[6]:

  • S. n. nebouxii Milne-Edwards, 1882 – wybrzeża Pacyfiku od północno-zachodniego Meksyku do Peru. W razie deficytu pożywienia zapuszcza się do Kalifornii (USA) i północnego Chile[2].
  • S. n. excisa Todd, 1948Galapagos.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny
Samice nieco większe od samców. Głowa brązowawa, biało prążkowana, na części twarzowej naga, szaroniebieska skóra. Jasnoniebieskie nogi. Długie, brązowe skrzydła. Pierś i spodnia część ciała oraz środkowe sterówki białe. Dziób niebieskawy, ma ząbkowane krawędzie ułatwiające chwytanie ryb.
Rozmiary
dł. ciała ok. 76–84 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 152 cm
Waga
ok. 1,3–1,8 kg
Zachowanie
Żyje samotnie lub w stadach.
Długość życia
Do 17 lat.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Tropikalne i subtropikalne wyspy na Pacyfiku.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się rybami, po które nurkuje, czasem z dużej wysokości. Zjada także kałamarnice[2]. Poluje pojedynczo, parami lub w większych grupach - ptaki współpracują wtedy ze sobą przy chwytaniu zdobyczy.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Jajo S. nebouxii
Zachowania godowe
Samiec odbywa loty godowe wokół terytorium oraz tańczy przed samicą prezentując swoje niebieskie nogi. Przynosi samicy materiał na gniazdo.
Gniazdo
Na ziemi. Gniazduje kolonijnie, ale zachowuje dystans pomiędzy poszczególnymi gniazdami.
Jaja
Samica składa 2–3 jaja.
Wysiadywanie
Jaja są wysiadywane przez oboje rodziców przez ok. 41 dni. Jako że głuptak niebieskonogi nie posiada plamy lęgowej (fragmentu nagiej skóry na brzuchu), ogrzewa jaja stopami.
Pisklęta
Aż do wieku 1 miesiąca pisklęta nie potrafią kontrolować temperatury swojego ciała, muszą więc być często karmione.

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Liczebność gatunku to ok. 40 tysięcy par, z czego połowa gniazduje na wyspach Galapagos i jest tam prawnie chroniona. Nie jest zagrożony według danych IUCN (status LC – least concern)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sula nebouxii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d BirdLife International 2018: Sula nebouxii (ang.). The IUCN Red List of Threatened Species, 2018. [dostęp 2019-01-08].
  3. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Sulidae Reichenbach, 1849 - głuptaki - Gannets and boobies (wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-14].
  4. Jobling 2019 ↓, s. Sula.
  5. Jobling 2019 ↓, s. nebouxii.
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Storks, frigatebirds, boobies, cormorants, darters (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-05-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]