Gamma Persei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gamma Persei
γ Per
Położenie w gwiazdozbiorze
Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Perseusz
Rektascensja 03h 04m 47,791s
Deklinacja +53° 30′ 23,17″
Paralaksa (π) 0,01341 ± 0,00051[1]
Odległość 243,2 ± 9,6 ly
74,6 ± 2,9 pc
Wielkość obserwowana 2,93[1]m
Ruch własny (RA) 0,51 ± 0,65 mas/rok
Ruch własny (DEC) −5,92 ± 0,52 mas/rok
Prędkość radialna 3,13 ± 0,13 km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy zmienna typu Algola
Typ widmowy G8 III[1] / A2 V[2]
Masa 2,5 / 1,9 M[2]
Jasność 300[2] L
Wiek ~1,9 mld lat[2]
Temperatura 4900 K / 9000[2] K
Charakterystyka orbitalna
Okres orbitalny 14,6 roku
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 23 Per
2MASS: J03044779+5330234
Bonner Durchmusterung: BD+52 654
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 108
Boss General Catalogue: GC 3664
Katalog Henry’ego Drapera: HD 18925
Katalog Hipparcosa: HIP 14328
Katalog jasnych gwiazd: HR 915
SAO Star Catalog: SAO 23789

Gamma Persei (γ Per) – gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Perseusza, znajdująca się w odległości około 243 lata świetlne od Słońca.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to układ podwójny, który tworzą żółty olbrzym reprezentujący typ widmowy G i gwiazda ciągu głównego należąca do typu A. Układ ma około 1,9 miliarda lat, większa gwiazda jest olbrzymem prowadzącym syntezę helu w węgiel, podczas gdy mniejszy składnik wciąż prowadzi syntezę wodoru w hel. Gwiazdy okrążają wspólny środek masy po eliptycznych orbitach, o prawie tak dużym mimośrodzie jak w układzie Beta Arietis. Składniki oddalają się na 18 au i zbliżają na 2 au co około 15 lat[2].

Gamma Persei to druga co do jasności gwiazda zmienna zaćmieniowa widoczna na ziemskim niebie, po Algolu, również znajdującym się w gwiazdozbiorze Perseusza. Zaćmienia są jednak widoczne znacznie rzadziej. Po raz pierwszy zjawisko to zostało zaobserwowane w 1990 roku, wiązało się ze spadkiem jasności układu o 30%, dostrzegalnym gołym okiem. Ostatni raz olbrzym zakrył swoją mniejszą towarzyszkę w 2005 roku, następne takie zjawisko nastąpi w 2019 roku[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Gamma Persei w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g Jim Kaler: Gamma Persei (ang.). STARS. [dostęp 2016-09-21].