Gerbrand van den Eeckhout

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret, 1647
Gerbrand van den Eeckhout, Anna przedstawia swego syna Samuela kapłanowi Helemu (ok. 1665), Luwr Paryż
Portret oficera Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej (1669), Museum of Grenoble
Gerbrand van den Eeckhout, Sen Jakuba (1642), Muzeum Narodowe w Warszawie

Gerbrand van den Eeckhout (ur. 19 sierpnia 1621 w Amsterdamie, zm. przed 29 września 1674 (data pogrzebu) tamże) – holenderski malarz okresu baroku, uczeń Rembrandta.

Był synem złotnika. W latach ok. 1635-1641 był uczniem Rembrandta. Prowadził warsztat w Amsterdamie. Nie założył rodziny. Utrzymywał kontakty z uczonymi i poetami amsterdamskimi; sam pisał wiersze. Powoływany był na eksperta i taksatora obrazów. Był artystą bardzo płodnym i wszechstronnym – malarzem, rysownikiem, akwaforcistą, projektantem wyrobów złotniczych oraz ilustratorem książek.

Malował obrazy biblijne, mitologiczne, portrety (także grupowe) oraz liczne sceny rodzajowe (koncerty, rozrywki żołnierzy i oficerów).

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]