Gerenuk długoszyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gerenuk)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gerenuk długoszyi
Litocranius walleri[1]
(Brooke, 1879)
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj gerenuk (Litocranius)
Kohl, 1886
Gatunek gerenuk długoszyi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Gerenuk długoszyi - zasięg[3].

Gerenuk długoszyi[4] (Litocranius walleri) – gatunek antylopy z rodziny wołowatych (Bovidae), jedyny przedstawiciel rodzaju gerenuk (Litocranius).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gerenuk długoszyi żyje we wschodniej Afryce. Zamieszkuje półpustynie oraz busz.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Gerenuk długoszyi osiąga masę ciała dochodzącą do 50 kg oraz wysokość ciała dochodzącą do 105 cm. Antylopa ta ma jasnobrązową sierść. Brzuch, część piersi oraz obwódki wokół oczu są białe. Gerenuk długoszyi charakteryzuje się wysmukłą budową ciała, długą szyją oraz długimi nogami, które ułatwiają gerenukowi długoszyjemu żerowanie w wyżej położonych partiach drzew. Dzięki specjalnej budowie kręgosłupa, może stanąć na dwóch nogach aby dosięgnąć pokarmu. Prowadzi dzienny tryb życia. Może obyć się bez wody nawet przez całe życie.

Po około 7-miesięcznej ciąży samica rodzi jedno młode. W naturze gerenuk długoszyi żyje ok. 8 lat, w niewoli do 13.

Przypisy

  1. Litocranius walleri, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Litocranius walleri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. IUCN (International Union for Conservation of Nature) 2008. Litocranius walleri. In: IUCN 2015. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2015.2. http://www.iucnredlist.org. Downloaded on 10 July 2015.
  4. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  2. Huffman Brent: Litocranius walleri, Gerenuk (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 4 lutego 2008].