Giovanni Battista Federico Vallega

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Battista Federico Vallega
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1876
Genua
Data śmierci 4 grudnia 1944
arcybiskup izmirski
Okres sprawowania 1921 - 1929
nuncjusz apostolski na Litwie
Okres sprawowania 1939
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 26 stycznia 1921
Sakra biskupia 17 kwietnia 1921
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 kwietnia 1921
Konsekrator kard. Willem Marinus van Rossum CSsR
Współkonsekratorzy Giovanni Tacci Porcelli,
Bonaventura Cerretti

Giovanni Battista Federico Vallega (ur. 12 kwietnia 1876 w Genui, zm. 4 grudnia 1944) – włoski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup izmirski, dyplomata papieski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1906 został mianowany papieskim tajnym szambelanem. W 1914 został sekretarzem Nuncjatury Apostolskiej w Belgii, a w 1918 jej audytorem[1].

26 stycznia 1921 papież Benedykt XV mianował go arcybiskupem izmirskim w Imperium Osmańskim. 17 kwietnia 1921 przyjął sakrę biskupią z rąk prefekta Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary kard. Willema Marinusa van Rossuma CSsR. Współkonsekratorami byli prefekt Pałacu Apostolskiego abp Giovanni Tacci Porcelli oraz sekretarz Świętej Kongregacji Nadzwyczajnych Spraw Kościelnych abp Bonaventura Cerretti.

Z arcybiskupstwa izmirskiego zrezygnował 1 marca 1929. Otrzymał wówczas arcybiskupstwo tytularne Nicopolis in Epiro. 13 sierpnia 1939 papież Pius XII mianował go nuncjuszem apostolskim na Litwie. Urząd ten pełnił jednak krótko - ustąpił 9 grudnia 1939.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Giovanni Battista Federico Vallega (ang.). Eugenio Pacelli. Kritische Online-Edition der Nuntiaturberichte von 1917 bis 1929. [dostęp 2019-09-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]