Giulio Mancinelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Giulio Mancinelli SJ (ur. 13 października 1537 w Maceracie, zm. 14 sierpnia 1618 w Neapolu) – jezuita włoski. Był mistrzem nowicjatu rzymskich jezuitów, rektorem Kolegiów, misjonarzem na Bałkanach (Dalmacja i Bośnia), założycielem misji jezuickiej w Konstantynopolu.

Podróż do Polski[edytuj]

W 1586 przebywał w Krakowie. Był wychowawcą Andrzeja Gembickiego, sufragana krakowskiego. Związany z historią kultu NMP Królowej Polski.

Miał objawienie Matki Bożej. Maryja poleciła mu, aby nazwał ją Królową Polski. Wiadomość o tym objawieniu rozpoczęło szerzenie kultu Królowej Polski Wniebowziętej. Treść tych objawień rozprowadzał m.in. kanclerz wielki litewski Albrecht Radziwiłł z Nieświeża, gdzie wspomagał go św. Andrzej Bobola, późniejszy autor tekstu ślubów lwowskich.

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach, oprac. L. Grzebień SJ, Kraków 1996, s.405.
  • ks. Józef Niżnik: Św. Andrzej Bobola w: Biuletyn Akcji Katolickiej, Strachocina, 2005

Linki zewnętrzne[edytuj]