Emilio De Bono

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emilio De Bono
Ilustracja
Marszałek Włoch Marszałek Włoch
Data i miejsce urodzenia

19 marca 1866
Cassano d’Adda

Data i miejsce śmierci

11 stycznia 1944
Werona

Przebieg służby
Lata służby

1884–1920
1935–1943

Siły zbrojne

Armia włoska

Główne wojny i bitwy

Wojna włosko-turecka,
I wojna światowa,
II wojna włosko-abisyńska,
II wojna światowa

Późniejsza praca

polityk

Emilio De Bono (ur. 19 marca 1866 w Cassano d’Adda, zm. 11 stycznia 1944 w Weronie) – włoski marszałek, faszysta.

Uczestnik I wojny światowej (od 1916 - generał), współorganizator partii faszystowskiej a także uczestnik marszu na Rzym (był jednym z kwadrumwirów). Członek Wielkiej Rady Faszystowskiej. W latach 1925-1929 gubernator Trypolitanii. W latach 1929-1935 minister do spraw kolonii Królestwa Włoch. 1932-1933 opracowywał plan podboju Etiopii. Od 1935 marszałek, w tymże roku przez kilka miesięcy piastował stanowisko gubernatora Erytrei. Poparł odsunięcie Benita Mussoliniego od władzy w lipcu 1943. Po uwolnieniu Mussoliniego i jego powrocie do władzy został oskarżony o zdradę, osądzony i rozstrzelany[1][2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2014, s. 101, ISBN 978-83-63795-77-1.
  2. De Bono Emilio, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-10-18].
  3. Emilio De Bono | Italian general and politician, Encyclopedia Britannica [dostęp 2020-10-18] (ang.).