Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres pl. Uniwersytecki 1
50-137 Wrocław
Rozpoczęcie budowy 1728
Ukończenie budowy 1739
Właściciel Uniwersytet Wrocławski
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego
Ziemia51°06′49″N 17°02′00″E/51,113611 17,033333

Gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego – zabytkowy budynek administracyjny Uniwersytetu Wrocławskiego pod budowę którego kamień węgielny położono 6 grudnia 1728 w miejscu zburzonego dużo wcześniej średniowiecznego zamku piastowskiego przy obecnym placu Uniwersyteckim. Zgoda na utworzenie jezuickiej uczelni (Akademii Leopoldyńskiej), budowę nowego gmachu oraz pierwsze środki finansowe pochodziły od cesarza Leopolda I, a dalsza budowa finansowana była przez jego następców. Pierwotny projekt zakładał powstanie barokowego budynku długości ponad 200 metrów z 3 wieżami. Z planowanych wież powstała tylko niższa, tzw. Wieża Matematyczna, natomiast jej bliźniaczej odpowiedniczki oraz najwyższej wieży centralnej nie wybudowano z powodu kłopotów finansowych wynikłych po wybuchu wojny siedmioletniej. Również sam korpus ostatecznie pozostał ukończony tylko w około 2/3 (nie ukończono części wschodniego skrzydła) i ma długość 171 m. Gmach bywa nazywany Collegium Maximum [1].

Skrzydło zachodnie w stanie surowym ukończono w 1730, a skrzydło wschodnie i wieżę matematyczną budowano w okresie 1734 - 1737, w 1737 ukończono także łącznik między gmachem uczelni a kościołem uniwersyteckim. Prace zdobnicze wnętrz rozpoczęto w 1732 i prowadzono aż do 1739 roku. Najwcześniej rozpoczęto zdobienia skrzydła zachodniego, które było zaplanowane jako siedziba głównych reprezentacyjnych i wykładowych pomieszczeń uczelni. Natomiast wystrój skrzydła wschodniego był znacznie skromniejszy, gdyż przeznaczone było ono na cele dla zakonników, refektarz, bibliotekę. Dwa ostatnie obiekty nie zostały wybudowane.

W skrzydle zachodnim powstał ciąg reprezentacyjnych sal i audytoriów o bardzo bogatym wystroju barokowym, w tym Auditorium Comicum (sala teatralna; spalona w XVIII w.), Oratorium Muzyczne (częściowo zniszczone w 1945, restaurowane na przełomie XX i XXI wieku) oraz prawie niezmienione do dziś Aula Leopoldina oraz paradna klatka schodowa. Bogatym wnętrzom towarzyszyły równie reprezentacyjne, zachowane do dziś fasady oraz główny portal wejściowy z nadległym balkonem na pierwszym piętrze.

Zachowała się też ozdobna brama wschodnia oraz dawna apteka (obecnie kawiarnia uniwersytecka) z barokowym freskiem oraz bogatą sztukaterią.

We wschodnim skrzydle przetrwała także kuta, zabytkowa krata ozdobna zamykająca część pierwszego piętra.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Galeria[edytuj]