Gmina Lekowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lekowo
gmina wiejska
1946-1954[1]
Państwo  PRL
Województwo 1946-50: szczecińskie
1950-54: koszalińskie
Powiat białogardzki
Siedziba Lekowo
Szczegółowy podział administracyjny (1952)
Liczba gromad 16
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Lekowo (w 1946 gmina Lekkowo[2]) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1946-1954[3] w woj. szczecińskim i koszalińskim (dzisiejsze woj. zachodniopomorskie). Siedzibą władz gminy było Lekowo.

Gmina Lekowo powstała po II wojnie światowej na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. III okręg administracyjny – Pomorze Zachodnie). 28 czerwca 1946 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu białogardzkiego – weszła w skład nowo utworzonego woj. szczecińskiego[4][5]. 6 lipca 1950 gmina wraz z całym powiatem białogardzkim weszła w skład nowo utworzonego woj. koszalińskiego[6].

Według stanu z 1 lipca 1952 gmina składała się z 16 gromad: Bełtno, Berkanowo, Cieszyno, Gola Dolna, Kartlewo, Klępczewo, Lekowo, Łąkowo, Międzyrzecze, Oparzno, Osowo, Rusinowo, Słowieńsko, Stary Przybysław, Zagrody i Ząbrowo[7]. Gmina została zniesiona 29 września 1954 wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[8]. Jednostki nie przywrócono 1 stycznia 1973 wraz z kolejną reformą reaktywującą gminy[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1946 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. szczecińskiego
  2. GUS (1947). Powszechny Sumaryczny Spis Ludności z dn. 14 II 1946 r., Warszawa: GUS
  3. Do 28 września 1954
  4. Dz.U. z 1946 r. Nr 28, poz. 177
  5. Na podstawie ustawy z dnia 11 września 1944 o organizacji i zakresie działania rad narodowych (Dz.U. z 1944 r. Nr 5, poz. 22) oraz dekretu z 23 listopada 1944 o organizacji i zakresie działania samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1944 r. Nr 14, poz. 74)
  6. Dz.U. z 1950 r. Nr 28, poz. 255
  7. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  8. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  9. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312