Gmina Narodowo-Socjalistyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gmina Narodowo-Socjalistyczna – ośrodek ruchu socjalistycznego na emigracji. Powstała z inicjatywy Stanisława Barańskiego i Bolesława Limanowskiego[1]. Działała w latach 1888-1893. Organem gminy była wydawana w Paryżu gazeta o nazwie: „Pobudka”. W styczniu 1889 r. Gmina weszła do Ligi Polskiej.

Gmina dążyła do „rewolucji politycznej”, której celem była niepodległość, a następnie - pokojowa ewolucja ku socjalizmowi. Oparciem ruchu miał być „inteligentny proletariat”. Najbardziej znanymi działaczmi gminy byli: Bolesław Limanowski i Antoni Lange.

Organizacja postulowała nacjonalizację ziemi, nieruchomości i narzędzi pracy oraz powszechne prawa wyborcze dla obywateli niezależnie od różnicy ras, płci i wyznania[2].

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Jarosław Tomasiewicz, Rewolucja Narodowa. Nacjonalistyczne koncepcje rewolucji społecznej w Drugiej Rzeczypospolitej, Warszawa 2012; ​ISBN 978-83-64125-01-0​, s. 132-133

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Woroncow: Gmina Narodowo-Socjalistyczna 1888-1893. [dostęp 2016-03-13].
  2. Program Gminy Narodowo-Socjalistycznej, „Pobudka” nr 1, Styczeń 1889

.