Granma (jacht)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Granma
ilustracja
Bandera  Kuba
Port macierzysty Hawana
Dane podstawowe
Materiał stal
Historia
Data budowy 1943
Dane techniczne
Liczba członków załogi 12
Długość całkowita (L) 18 m
Szerokość (B) 4 m
Zanurzenie (D) 2 m
Napęd mechaniczny
Prędkość maks. 13 w.

MY Granmajacht użyty do transportu grupy kubańskich rewolucjonistów pod przywództwem Fidela Castro na rodzinną wyspę w 1956.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osiemnastometrowy jacht, zbudowany w 1943, był jednostką pełnomorską, motorową, przeznaczoną dla 12 osób. W 1956 został odkupiony od dotychczasowego właściciela przez Kubańczyków należących do Ruchu 26 lipca.

25 listopada 1956 jacht wypłynął z Meksyku, a na jego pokładzie znajdowało się 82 rewolucjonistów. 2 grudnia 1956 partyzanci wylądowali na Kubie i – podobnie jak 3 lata wcześniej (atak na koszary w Moncada) – zostali rozgromieni przez wojsko rządowe. Zdołało uratować się jedynie dwunastu uczestników potyczki, w tym sam Castro, jego brat Raúl oraz Che Guevara – uciekając przed wojskiem, schronili się w niedostępnych górach Sierra Maestra.

Obecnie jacht znajduje się w Muzeum Rewolucji (Museo de la Revolución) w Hawanie, jego replika stoi też w Parku Narodowym Desembarco del Granma. Po objęciu władzy przez Castro imieniem jachtu nazwano jedną z prowincji kraju oraz (wydawany od 1965) dziennik będący oficjalnym organem KC Komunistycznej Partii Kuby.