Grindwal krótkopłetwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grindwal krótkopłetwy
Globicephala macrorhynchus[1]
(J. E. Gray, 1846)
Grindwal krótkopłetwy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
(bez rangi) walenie
(bez rangi) zębowce
Rodzina delfinowate
Rodzaj grindwal
Gatunek grindwal krótkopłetwy
Synonimy
  • Globicephalus brachypterus Cope, 1876[2]
  • Globicephala scammonii Cope, 1869[1][3][2]
  • Globicephala sieboldii J. E. Gray, 1846[1][2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania

Grindwal krótkopłetwy[4][5], pilot[6][7] (Globicephala macrorhynchus) – gatunek ssaka zaliczany do rodziny delfinowatych (Delphinidae), mimo iż swoim zachowaniem bardziej przypomina wieloryba. Jest spokrewniony z grindwalem. Posiada skórę koloru czarnego bądź ciemnoszarego. W chwili narodzin mierzy 1,4-1,9 m długości, natomiast dorosłe okazy mają od 3,5-6,5 m długości i ważą od 1 do 4 ton. Delfiny te żyją w stadach liczących od 10 do 30 okazów (czasem więcej). Ich pożywienie stanowią ośmiornice, kałamarnice i ryby.

Przypisy

  1. a b c Globicephala macrorhynchus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Globicephala macrorhynchus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 stycznia 2009]
  3. a b Taylor, B.L., Baird, R., Barlow, J., Dawson, S.M., Ford, J., Mead, J.G., Notarbartolo di Sciara, G., Wade, P. & Pitman, R.L. 2008. Globicephala macrorhynchus. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-09-12]
  4. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 188. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ssaki. Cz. 3. Warszawa: Horyzont, 2001. ISBN 83-7227-752-4.
  6. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  7. Dawid Burnie: Królestwo Zwierząt. Warszawa: Świat Książki, 2003. ISBN 83-7311-632-X.