Grindwal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grindwal
Globicephala[1]
Lesson, 1828[2]
Ilustracja
Przedstawiciele rodzaju – dwa grindwale długopłetwe (G. melas)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

Whippomorpha

Infrarząd

walenie

Parvordo

zębowce

Nadrodzina

Delphinoidea

Rodzina

delfinowate

Rodzaj

grindwal

Typ nomenklatoryczny

Delphinus globiceps (= Delphinus melas Traill, 1809)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowania
Mapa występowania
Kolor zielony – grindwal długopłetwy
niebieski – grindwal krótkopłetwy

Grindwal[8] (Globicephala) – rodzaj ssaka z rodziny delfinowatych (Delphinidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w tropikalnych, subtropikalnych, ciepłych, subarktycznych i subantarktycznych wodach wszystkich oceanów świata[9][10][11].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samic 550–570 cm, samców 670–720 cm, noworodków 140–190 cm; masa ciała samic 1300–1500 kg, samców 2300–3500 kg, noworodków 40–80 kg[10]

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Globicephala (Globiocephalus): łac. globus „piłka, kula”; gr. κεφαλη kephalē „głowa”[12].
  • Cetus: gr. κητος kētos „wieloryb”[13]. Gatunek typowy: Delphinus globiceps G. Cuvier, 1812 (= Delphinus melas Traill, 1809); młodszy homonim Cetus Brisson, 1762 (Delphinidae).
  • Sphaerocephalus: gr. σφαίρα sphaíra „piłka, kula”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”[14]. Gatunek typowy: Globiocephalus incrassatus J.E. Gray, 1862 (= Delphinus melas Traill, 1809).
  • Globiceps: łac. globus „piłka, kula”; -ceps „-głowy”, od caput, capitis „głowa”[12]. Gatunek typowy: Delphinus melas Traill, 1809; młodszy homonim Globiceps Lepeletier & Serville, 1825 (Hemiptera).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[9][8]:

oraz gatunki wymarłe:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Niepoprawna późniejsza pisownia Globicephala Lesson, 1828.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Globicephala, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b R.-P. Lesson: Histoire naturelle générale et particulière des mammifères et des oiseaux décoverts depuis 1788 jusqu’a nos jours. T. 1. Paris: Chez Baudouin frères, 1828, s. 441. (fr.)
  3. J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien: mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Münich: J.G. Cotta’scchen Buchhandlung, 1830, s. 33. (niem.)
  4. J.E. Gray: List of the specimens of Mammalia in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1843, s. xxii. (ang.)
  5. J.E. Gray. On the Cetacea which have been observed in the seas surrounding the British Islands. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1864, s. 244, 1864 (ang.). 
  6. P.J. Van Beneden & P. Gervais: Ostéographie des cétacés vivants et fossiles, comprenant la description et l’iconographie du squelette et du système dentaire de ces animaux, ainsi que des documents relatifs à leur histoire naturelle. Paris: A. Bertrand, 1880, s. 554. (fr.)
  7. W.H. Flower. Note on the Names of two Genera of Delphinidae. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1884, s. 418, 1884 (ang.). 
  8. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 188. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  9. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 296. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  10. a b J. Wang, K. Riehl & S. Dungan: Family Delphinidae (Ocean Dolphins). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 4: Sea Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2014, s. 516–518. ISBN 978-84-96553-93-4. (ang.)
  11. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Globicephala (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-01].
  12. a b Palmer 1904 ↓, s. 296.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 175.
  14. Palmer 1904 ↓, s. 640.
  15. G. Pilleri: The Cetacea of the Italian Pliocene with a descriptive catalogue of the species in the Florence Museum of Paleontology. Berne: Brain anatomy Institute, 1987, s. 28–30. (ang.)
  16. I. von Olfers. Abhandlung über fossile in den Preussischen Staaten gefundene Reste von Cetaceen. „Bericht über die zur Bekanntmachung geeigneten Verhandlungen der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1839, s. 302, 1839 (niem.). 
  17. E.R. Lankester. On new Mammalia from the Red Crag. „The Annals and Magazine of Natural History”. Third series. 14 (83), s. 356, 1864 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]