Grodzieński Uniwersytet Państwowy im. Janki Kupały
| |
| Data założenia |
1940 |
|---|---|
| Państwo | |
| Adres |
ul. Elizy Orzeszkowej 22 |
| Liczba studentów |
21 552 |
| Rektor | |
Położenie na mapie Grodna  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego  | |
 53°40′59,9″N 23°50′10,1″E/53,683306 23,836139
| |
| Strona internetowa | |
Grodzieński Uniwersytet Państwowy im. Janki Kupały (biał. Гродзенскі дзяржаўны універсітэт імя Янкі Купалы, Hrodzienski dziarżauny uniwiersitet imia Janki Kupały, ros. Гродненский государственный университет имени Янки Купалы, Grodnienskij gosudarstwiennyj uniwiersitet imieni Janki Kupały) – białoruska, państwowa szkoła wyższa z siedzibą w Grodnie.
Uniwersytet ma genezę w Grodzieńskim Instytucie Nauczycielskim, powstałym po włączeniu wschodnich ziem polskich w skład ZSRR na mocy postanowienia Rady Komisarzy Ludowych Białoruskiej SRR z 22 lutego 1940 roku o powołaniu Grodzieńskiego Instytutu Nauczycielskiego (biał. Hrodzienski nastaunicki instytut). Pierwsze zajęcia w Instytucie odbyły się 7 marca 1940 roku. Po zakończeniu okupacji niemieckiej w październiku 1944 roku i ponownym włączeniu miasta do Białoruskiej SRR uczelnia zmieniła nazwę na Grodzieński Instytut Pedagogiczny (Hrodzienski piedahahiczny instytut). Siedzibą placówki został budynek byłego gimnazjum żeńskiego św. Marii. W 1957 roku Instytut otrzymał imię Janki Kupały, a w 1978 roku podniesiono jego rangę do Uniwersytetu Państwowego.
Rektorem uczelni jest od 2005 roku Jauhienij Rouba.
W 1999 roku Uniwersytet składał się z 10 Wydziałów, 65 katedr, na których pracowało 600 wykładowców i uczyło się ok. 10 tys. studentów.
Wydziały
[edytuj | edytuj kod]- Wydział Budownictwa
- Wydział Matematyki i Informatyki
- Wydział Biologii i Ekologii
- Wydział Filologiczny
- Wydział Historii i Socjologii
- Wydział Prawa
- Wydział Ekonomii i Zarządzania
- Wydział Psychologii
- Wydział Pedagogiki
- Wydział Sztuki i Wzornictwa
- Wydział Wojskowy
- Wydział Turystyki i Usług
- Wydział Wychowania Fizycznego
- Wydział Fizyczno-Techniczny
- Wydział Innowacyjnej Inżynierii Mechanicznej
- Wydział Kształcenia i Rozwijania Umiejętności „Szkoła Turystyki i Gościnności”
Oskarżenia o represje polityczne
[edytuj | edytuj kod]Wobec studentów
[edytuj | edytuj kod]Uczelni zarzuca się wydalanie studentów z przyczyn politycznych. Według raportu przygotowanego przez polską Fundację Wolność i Demokracja Siarhiej Maskiewicz, będąc rektorem uczelni, wydalał studentów za działalność polityczną. Kolejny rektor, Jauhien Rouba, nakazał z tej samej przyczyny wykreślenie Jauhiena Skrabutana[1.1]. Według raportu brała w tym udział także T.I. Badiukowa, była prorektor ds. wychowawczych uczelni[1.2], natomiast N.A. Karpicka, prorektor ds. administracyjnych, sankcjonowała prześladowanie studentów przez Badiukową[1.3]. W działaniach przeciwko studentom zaangażowanym w działalność polityczną brał także udział pracownik uczelni N.A. Wołkowicz[1.4].
Wobec pracowników
[edytuj | edytuj kod]W 2012 zwolniono młodego historyka Andreja Czarniakiewicza[2]. Ihar Kuźmicz zwolnił się na znak protestu[3].
Wiaczasłauowi Szwiedowi nie przedłużono kontraktu na 3,5 roku przed emeryturą, prawdopodobnie za książkę „Grodnoznawstwo”. Inicjatorem represji jest kierownik obwodowego komitetu wykonawczego Siamion Szapira [4]. Planowane jest połączenie Wydziału Historii i Socjologii z Wydziałem Turystyki[5].
Współpraca z polskimi uczelniami
[edytuj | edytuj kod]Uniwersytet współpracował z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Lista osób odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka i represje na Białorusi. W: Białoruski system...
- ↑ Napisał książkę o Grodnie – wyleciał z pracy
- ↑ W geście solidarności z prześladowanymi kolegami zwolnił się z pracy
- ↑ Grodno. Kolejna ofiara historycznej lektury
- ↑ Na Uniwersytecie Grodzieńskim zlikwidują buntowniczy wydział historii
- ↑ UW-M 2025 ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Biuro do spraw Współpracy Międzynarodowej: Umowy z instytucjami zagranicznymi obowiązujące w roku akademickim 2019/2020. 2025. [dostęp 2025-04-19]. (pol.).
- pod redakcją dr. Dariusza Zalewskiego, Marka Bućko, Michała Kurkiewicza i Tomasza Pisuli: Białoruski system represji. Prześladowcy i ich ofiary. Raport z realizacji projektu „Centrum dokumentacji i pomocy ofiarom represji politycznych na Białorusi”. Warszawa: Fundacja Wolność i Demokracja, grudzień 2007, s. 72.