Groty Nagórzyckie w Tomaszowie Mazowieckim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Groty Nagórzyckie)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Groty Nagórzyckie w Tomaszowie Mazowieckim
Ilustracja
Widok na groty od strony ścieżki rowerowej równoległej do rzeki Pilicy
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Położenie

Tomaszów Mazowiecki

Rozciągłość pozioma

3.720 m

Ochrona
i dostępność

udostępnione dla ruchu turystycznego

Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Groty Nagórzyckie w Tomaszowie Mazowieckim”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Groty Nagórzyckie w Tomaszowie Mazowieckim”
Ziemia51°30′01″N 19°59′41″E/51,500238 19,994756
Strona internetowa jaskini

Groty Nagórzyckie w Tomaszowie Mazowieckim – wyrobiska poeksploatacyjne z XVIII wieku[1] znajdujące się w południowej części miasta Tomaszowa Mazowieckiego, przy ulicy Pod Grotami (przedłużeniu ulicy Jana Pawła II), biegnącej nad Zalew Sulejowski na terenie byłej wsi Nagórzyce, obecnie dzielnicy Tomaszowa.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jedna z bram do grot

Tutejsze skały piaskowcowe liczą prawie 100 milionów lat i pochodzą z epoki kredowej, gdy na obszary tzw. Niecki Tomaszowskiej wielokrotnie wkraczało i wycofywało się morze[2].

Groty są pozostałością po podziemnej kopalni kwarcu[3] wydobywanego w XVIII stuleciu i na początku XIX wieku. Groty składają się z licznych korytarzy, wnęk, zaułków i sal. Największe wyrobisko zwane „Salą Królewską” ma 30 m długości, 25 m szerokości i 3 m wysokości. Najrozleglejsza grota ma długość 120 metrów. Każda grota nosiła inną nazwę, np. Boczna, Borsucza, Chowańcza, Ciemna, Jeziorna, Niedźwiedzia, Taneczna, Złodziejska.

Piasek wydobywano od końca XVIII do początku XX wieku na potrzeby gospodarskie, a później dla hut szkła. Zakaz eksploatacji wydały władze carskie po zawaleniu się jednej z komór w której zginął mieszkaniec Nagórzyc. Od tamtej pory stały się lokalną atrakcją turystyczną, a po zamurowaniu wejść na długo zostały zapomniane.

Ponowne zainteresowanie uruchomiło inwestycję w celu odnowienia grot przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej. Od czerwca 2010 czynione były zabezpieczenia grot i przystosowania ich do zwiedzania, a z początkiem 2012 groty otworzyły swoje drzwi dla turystów.

Miejsce to jest wiązane z legendą o zbójniku Madeju.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przy obiekcie znajduje się przystanek bezpłatnej komunikacji miejskiej. Z tomaszowskiego dworca kolejowego można tu dojechać linią nr 2[4]. Do Grot Nagórzyckich prowadzi również oświetlona ścieżka pieszo–rowerowa[5]. Za pawilonem administracyjno–wystawienniczym znajduje się parking dla samochodów osobowych.

Galeria (wnętrze)[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geologia | Groty Nagórzyckie [dostęp 2019-11-30] (pol.).
  2. Historia | Groty Nagórzyckie [dostęp 2019-11-30] (pol.).
  3. Ciekawostki | Groty Nagórzyckie [dostęp 2019-11-30] (pol.).
  4. Rozkład jazdy – MZK, www.mzktomaszow.pl [dostęp 2019-11-30].
  5. Urząd Miasta w Tomaszowie Mazowieckim, Nowe oświetlenie i nawierzchnia ścieżki rowerowej w kierunku Grot Nagórzyckich, Nasz Tomaszów, 26 stycznia 2019 [dostęp 2019-11-30] (pol.).