Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music
Autor Greg Prato
Tematyka historia muzyki grunge
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data wydania 1 kwietnia 2009
ISBN 978-1550228779
Wydawca Ecw Press

Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music (ang. Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music) − książka autorstwa Grega Prato, recenzenta encyklopedii internetowej AllMusic. Wydawnictwo jest szczegółowym opisem powstania i rozwoju nurtu muzycznego grunge, wywodzącego się z Seattle i okolic, który powstał w drugiej połowie lat 80. i rozwinął się do olbrzymiej popularności w pierwszej połowie lat 90. Książka nie została przetłumaczona na język polski.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Książka autorstwa Grega Prato jest zbiorem ponad 130 wywiadów, wypowiedzi, wielu informacji oraz opisów fenomenu rozwoju subkultury grunge, jakie na przestrzeni trzech lat zgromadził autor. W swej 478-stronicowej książce[1], Prato przedstawia zbiór zdarzeń począwszy od lat 60., które tworząc łańcuch wydarzeń doprowadziły do powstania nurtu sceny Seattle, zwanego potocznie grunge. W swej książce, autor przedstawił także fenomen czterech głównych zespołów, mających znaczący wpływ na rozwój i kształtowanie się muzyki sceny Seattle − Alice in Chains, Nirvany, Pearl Jam oraz Soundgarden. Wydawnictwo zawiera także wiele informacji na temat pokrewnych gatunków oraz ruchów takich jak na przykład riot grrrl, czy zespołów nieco mniej popularnych, ale mających znaczny wkład w rozwój gatunku np. Mother Love Bone, Mudhoney, Screaming Trees czy The Melvins[2].

Książka oferuje także szereg wywiadów przeprowadzonych z członkami zespołów z Seattle. Wśród rozmówców znaleźli się między innymi Chris Cornell, Courtney Love, Eddie Vedder, Jeff Ament, Jerry Cantrell, Krist Novoselic czy Kim Thayil[3]. Ponadto w książce znajduje się zapis pierwszego wywiadu jakiego udzielił frontman Pearl Jam Eddie Vedder czy wyznanie matki Layne’a Staleya na temat narkotyków i śmierci wokalisty[4]. Książka przedstawia również opisy tras koncertowych, jak na przykład wspólne tournée Guns N’ Roses i Soundgarden, jako zestawienie zupełnych przeciwieństw muzycznych czy opis trasy Clash of the Titans, gdzie grupa Alice in Chains występowała jako support przed zespołami wywodzącymi się z gatunku thrash metaluAnthrax, Megadeth oraz Slayer. W książce pojawia się również wątek śmierci wokalisty grupy Nirvana Kurta Cobaina[2][4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Amazon.com Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music (ang.). amazon.com. [dostęp 2011-08-09].
  2. a b Grunge Is Dead: ECW Press (ang.). ecwpress.com. [dostęp 2011-08-09].
  3. Peter Chakerian: Book Review: "Grunge Is Dead (ang.). popdose.com. [dostęp 2011-08-09].
  4. a b Zachary Houle: Grunge Is Dead by Greg Prato (ang.). popmatters.com. [dostęp 2015-07-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]