Haptodus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Haptodus
Haptodus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada synapsydy
(bez rangi) Eupelycosauria
(bez rangi) Sphenacodontia
Rodzina Sphenacodontidae
Rodzaj Haptodus
Gatunki
  • ? H. baylei
  • H. garnettensis
  • ? H. grandis
  • H. longicaudatus
  • H. saxonicus
  • H. wilmarthi
Portal Portal Zoologia

Haptodus jest nazwą rodzajową zwierzęcia uznawanego za jednego z najstarszych przedstawicieli synapsydów.

Żył pod koniec karbonu i na początku permu (300-280 milionów lat temu) na obszarach północnej Pangei (szczątki znaleziono na terenie Niemiec i Stanów Zjednoczonych).

Dorosłe osobniki mierzyły od 0,6 do 1,5 metra długości, przy szacowanej wadze 3-30 kilogramów.

Był drapieżnikiem, polującym na owady oraz małe bezkręgowce.

Haptodus należał do pelykozaurów, czyli starszego z dwóch rzędów synapsydów (porównaj terapsydy). Obok cech pierwotnych, posiadał charakterystyczne cechy, takie jak wąska czaszka z masywnymi szczękami zaopatrzonymi w kilka rodzajów zębów (długie kły, siekacze, oraz zęby policzkowe, służące do cięcia), które wskazują, że należał do rodziny Sphenacodontidae. Należały do niej także późniejsze drapieżne formy: Sphenacodon i Dimetrodon. W przeciwieństwie do nich, u haptodusa wyrostki kręgosłupa nie były wydłużone. Był też z nich najmniejszy. Ponadto, występował głównie na wschodnich terenach Pangei (obecna Europa), podczas gdy Dimetrodon i Sphenacodon: na obszarze obecnej Ameryki Północnej.


← mln lat temu
Haptodus
←4,6 mld 541 485 443 419 359 299 252 201 145 66 23 2


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]